Από το πρώτο αντίκρυσμα μέχρι την τελευταία ανάσα

Δεν ήθελα να με αγαπάς... 

Μου αρκουσε να με σέβεσαι και να με εκτιμάς την ώρα που με ειχες! 

Όχι μετά! 

Δεν ηθελα να έχω μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά σου, αλλά στην ζωή σου!

Δεν ήθελα να είμαι το τίποτα που λες όταν σε ρωτάνε τι έχεις! 

Δεν ήθελα δακρύβρεχτα όνειρα στον κόσμο των σκέψεων μου, ούτε στιχομυθίες μιας παράστασης που δεν έμελε πότε να ανέβει στην σκηνή...

Τις είδα τις αγάπες, τους έρωτες και τα λόγια κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι.... κάνουν τον κύκλο τους οπως κι αυτό...

και μετά ξανά από την αρχή! 

Δεν ήθελα άλλες αρχές που θα σηματοδοτούσαν ένα καινουριο τέλος! 

Ήθελα κάτι μόνιμο... ήρεμο... όπως τότε πάνω από τα σύννεφα που ένα βλεμα σου ήταν ικανό να ηρεμήσει μέχρι και τον τελευταίο χτυπο της καρδιάς μου! 

Όχι άλλα νεύρα... κι άλλο πόνο! 

Δεν ειχα χώρο για τέτοια στην ζωή μου!

Είχα μόνο για σένα...

Δεν έχει σημασία πόσες αγάπες θα συναντήσεις στην ζωή σου, αλλά ποια είναι ικανή να μείνει μέχρι το τέλος!

 Ένα και μόνο τέλος που σηματοδοτείται από την τελευταία μας ανάσα! 

Είναι δύσκολο να βρεις κάποιον να σε ολοκληρώνει! 

Συνήθως βρίσκουμε το άλλο μας μισό γιατί νιώθουμε μισοί και μετά αναρωτιόμαστε για ποιον λόγο νιώθουμε έτσι! Όχι! Εσυ δεν ήσουν το άλλο μισό μου! Και περάσανε πολλά μισά από την ζωή μου! Εσυ είσαι η απάντηση στο γιατί δεν θα μπορεσω ποτέ με καμία άλλη! Γιατί καμιά αγκαλιά δεν έχει την δύναμη να με κρατησει μέσα της!

Ξέρεις γιατί;
Γιατί από την πρώτη στιγμή που έκανα πως δεν σε είδα...
δεν ένιωσα πεταλούδες στο στομαχι, ούτε τον ίλιγγο του έρωτα!
Απλά μπήκες μέσα μου και δεν βγήκες ποτέ! Χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος!
 Δεν σε έψαχνα καν!
Ούτε εσένα ούτε όλα αυτά που έφερες μαζί σου!
Καλά κακά....

 τα αγάπησα όλα μέρα με την μέρα!
Σε αγάπησα κι ύστερα άρχισα να σε ερωτεύομαι!
Ταξίδεψα για χάρη σου πάνω από τα σύννεφα και τις θάλασσες !
Και η χάρη σου έδωσε ζωή στην πνοή μου!
 Όταν με βρήκες ήμουν βυθισμένος μέσα σε μια δίνη... κι ήρθες... σαν κλέφτης...
μία νυχτιά και με έκλεψες!
 Δεν μου έκλεψες κάτι... με έκλεψες ολόκληρο!
 Και μου έδειξες έναν κόσμο που αξίζει κανεις να Ζει!
Όσα άσχημα κι αν ήρθαν... θυμομουν το πάρκο που σαν παιδιά φιλιομασταν κάτω από την βροχή, χωρίς ομπρέλα... κι άντεχα.

Το σπίτι μας, που είναι οπουδήποτε υπάρχεις εσυ...και συνέχιζα ...!
Την αγκαλιά σου που ενώνει κάθε τι σπασμένο μέσα μου και νιώθω ολοκληρος.
Έχεις όλα όσα έψαχνα!
 Και είσαι όλα όσα θέλω!

Γι'αυτό δεν θέλω τίποτα πια...

Κράτησα για σενα τον πιο καλό και όμορφο εαυτό μου!
Έναν εαυτό που ούτε εγώ δεν πιστευα ότι έχω! 

Έναν εαυτό που δεν θα γνωρίσει ποτέ ξανα, κάνεις..!

-Γιατί εσένα, Εγώ...-

...Από το πρώτο αντίκρυσμα μέχρι την τελευταία ανάσα!

Από την πρώτη στιγμή που μου χαμογελασες... Κι έκανα πως δεν σε είδα!