Rawassaki

Δεν ήξερα τι σημαίνει ελευθερία, μέχρι που σε καβαλησα. Ξερω ότι μαζί σου θα φύγω και είμαι χαρούμενος γι αυτό. Δεν ξέρω πότε.  Εύχομαι σύντομα, αλλά δεν με πειράζει αν αργήσουμε λίγο. Χρειάζομαι λίγο χρόνο μέχρι να τελειώσω και τις τελευταίες μου υποχρεώσεις. Δεν με νοιάζει τι λένε οι άλλοι. Ποτέ δεν με ένοιαξε. Μου αρκεί που με ζηλεύουν για όλα όσα ποτέ τους δεν θα μπορέσουν να γίνουν. Κάποτε ένιωθα σαν καταραμένος. Τόσα Γιατί, δηλητηριάζαν την σκέψη μου. Τόσος πόνος... Κι όλα έφυγαν στην πρώτη μας βόλτα. Ξερεις γιατι? Γιατι ο αερας καλυπτει τα δακρυα μου και τα αφηνει πισω σαν μικρη βροχη. Γινομαι ενα μαζι σου και κανεις μα κανεις δεν μπορει να μας φτασει. Με κούρασαν οι άνθρωποι κι ετσι αγάπησα μηχανές. Αγαπησα εσενα οπως ποτε!καμία!. Δεθηκα μαζι σου γιατι το πηρα αποφαση πλεον οως δεν μπορω να δεθω με κανεναν και τιποτα. Κι ετσι σου εδωσα ζωη κι εσυ μου εδωσες αδρεναλινη. Κανεις δεν θα μπορέσει να με κρίνει γι αυτό. Κριθηκα τοσες φορες αλλωστε. Αρκετα. Στην τελικη...Χαίρομαι που γεννήθηκα διαφορετικός. Ναι! Γιατί είμαι κάτι που αντικειμενικά, κάνεις άλλος δεν μπορεί να γίνει. Είμαι μοναδικός, Κι ας μην είμαι ξεχωριστός. Παντα με θυμαμαι να προσπαθω να βρω τον εαυτο μου. Σπαταλησα τοσα χρονια... για να καταλαβω οτι ποτε δεν τον εχασα. Ηταν παντα εκει κρυμενος κατω απο τα νευρα μου. Κι οσο τον εκρυβα τοσο νευριαζε...μεχρι που με εκρυψαν... και βγηκε η οργη σαν χειμαρος με λογια μισους και απραξια.Έσπασε το κουκούλι και βρήκα τα φτερά μου. Τώρα δεν χρειάζομαι κανέναν........Έχω εσένα και δεν νιώθω μόνος πια. Μετρούσα την ζωή μου με στιγμές...μέχρι που τις έχασα όλες. Αλλοιώθηκε μέσα μου η μορφή τους.... Τώρα θα την μετράω σε χιλιόμετρα.... Κι όσα αντέξουμε... τουλάχιστον μου αρκεί που ξέρω ότι εσύ δεν θα με προδώσεις ποτέ.

Απο εμενα για μένα.

Το να μένεις πιστός στον στόχο σου δεν είναι πάντα ευχάριστο.
Βασικά... Δεν είναι καθόλου ευχάριστο! Μακροπρόθεσμα όμως θα το ευχαριστηθείς. Μπορεί να χάνεις γιορτές και γραφικούς περιπάτους... βουτιές μεταμεσονύχτιες και καρδιοχτυπια στην άμμο. Μπορει οι αναμνήσεις σου πλέον να βρίσκονται σε σκονισμένα χρονοντούλαπα και τα όρια σου να έχουν ξεπεραστεί τόσες φορες.....που πια απλά υποδεχεσαι την μέρα με σκυφτό το κεφαλι και προχωράς.... μην λυγιζεις!!! Είσαι στον σωστό δρόμο. Αν νιώθεις τά πόδια σου και τα χέρια σου να τρέμουν Αλλά η ψυχή σου  μένει ακέραια, είσαι στο σωστό δρομο. Γιατί όταν φτάσεις στο τέρμα του δεν θα βρεις σιγή και σήψη. Δεν θα δεις καν τέλος. Θα δεις όλα όσα δημιούργησες να παίρνουν μορφή μπροστά σου. Δρομους και παρκα και σπιτια... οτι χωρεσει ο νους σου. Κι ομως εσυ ψαχνεις για "τελος"?
Λένε ζησε την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία... μην ενστερνίζεσαι τέτοιες πεποιθήσεις. Το μόνο που θά καταφέρεις είναι να χάνεις την αξία της προόδου. Μέχρι την στιγμη που βρίσκεσαι χαμένος μέσα στους 4 τοιχους σου, να αναρωτιέσαι γιατί μένόυν στάσιμοί οι στίχοι σου. Όλα έχουν ένα αντίκτυπο. Κάθε σου σκέψη που θά γίνει πράξη. Ακόμα και η απραξία. Όλα όσα δημιουργούμε μας δημιούργησαν κ.ό.κ
Μην λυγιζεις. Κοίτα τι κατάφερες. Απλά κοίτα τι έχεις κανει. Όχι τι χάνεις.  Τι κερδίζεις να σκεφτεσαι. Είσαι στον σωστό δρόμο. Αυτό να θυμάσαι. Και θα με θυμηθείς! Αν πηγαίνεις μέχρι εκεί που αντέχεις, τότε δεν θα μάθεις ποτέ που βρίσκεται αυτό που αναζητάς.