αχ!

Όσο κι αν προσπαθείς να κρύψεις τον πόνο σου, βγαίνει και ξεχειλίζει από τα μάτια. Μέσα σε εκείνες τις στιγμές που κάνεις δεν θα μπορέσει να σου κλέψει. Γιατί όλες αυτές,σε δημιούργησαν.

Μετρώντας τις μέρες.

Μετράω τις μέρες μέχρι να τελειώσει όλο αυτό το μαρτύριο που επέλεξα να ασπαστω και να κάνω μέρος της καθημερινότητας μου. Πρώτη φορά στην ζωή μου λαχταρω ένα τέλος. Πολλές φορές με αιφνιδίασε. Ήρθε την στιγμή που δεν το περίμενα. Ήρθε και με άλλαξε, κάθε φορά. Τώρα είμαι έτοιμος. Τόσο καιρό σερνομουν... Κι όσο κι αν ματωναν τα γόνατα μου εγώ εκεί. Να συνεχίζω. Μέχρι που δεν άντεξα άλλο. Και σηκώθηκα. Ακομα κι αν επρεπε να χασω μια ζωη. Ειχα ακομα μια μασκα. Τσαλακωμενη στο συρταρι μου. Την εβγαλα και την φορεσα. Κάποτε είπα ότι δεν θα ανταποδώσω τα άσχημα. Το κράτησα. Το έκανα φυλαχτό μου και το πέρασα στον λαιμό μου. Πως να κρατησω ομως τοσο βαρος... Εγινε θηλια κι οσο παει, με πνιγει.Κι η αλήθεια μου είναι ότι μετά από τόσους ανθρώπους που πέρασαν από διπλα μου. Μόνο ένας μου λείπει πραγματικά. Ενας που όσα αστέρια κι αν πέσουν για μενα...κανενα δεν θα γίνει ευχή μου. Οι λέξεις μου πάλι διάσπαρτες με νόημα που κάνεις δεν καταλαβαινει... Μοναχα ο καθρεφτης μου. Οι πράξεις μου παράξενες σαν κι εμένα,αλλοπρόσαλλες. Κανεις δεν μπορεί να με καταλάβει. Ούτε καν εγώ. Κι όμως κάποιος....κάποτε... με κοίταξε στα μάτια κι είδε την ψυχή μου. Μου έβγαλε στην επιφάνεια κάτι βαθειά κρυμμένο... και τώρα τι? Που? Η λογική εδωσε την σκυτάλη στην παράνοια κι εγώ πως να αντιδράσω? Η μασκα έγινε ένα με την σάρκα μου ξανά.....Κι εγώ ένας παλιάτσος στην μέση ενος ροντέο να παίρνω χειροκρότημα. Κι όλα καλά. Έτσι δεν είναι? Κι όσο οι μέρες περνούν, τόσο οι ώρες παγώνουν και με ματώνουν. Που είσαι να μου πεις ότι όλα θα περάσουν. Που είμαι να σου πω ότι όλα θα πάνε καλά. Έμειναν μόνο οι λέξεις. Καπνός που σιγά σιγά εξατμίζεται κι αυτός.  Γι αυτο αφέθηκα στο ποτάμι κι ας με πάει όπου θέλει. Αφού όπου κι αν πήγα.... Μου βγήκε σε κακο. Τώρα που άφησα τα ηνία....Ίσως τα καλύτερα που ήρθαν για τόσους και τοσους...να έρθουν επιτελους και για μένα.