Απο εμενα για μένα.

Το να μένεις πιστός στον στόχο σου δεν είναι πάντα ευχάριστο.
Βασικά... Δεν είναι καθόλου ευχάριστο! Μακροπρόθεσμα όμως θα το ευχαριστηθείς. Μπορεί να χάνεις γιορτές και γραφικούς περιπάτους... βουτιές μεταμεσονύχτιες και καρδιοχτυπια στην άμμο. Μπορει οι αναμνήσεις σου πλέον να βρίσκονται σε σκονισμένα χρονοντούλαπα και τα όρια σου να έχουν ξεπεραστεί τόσες φορες.....που πια απλά υποδεχεσαι την μέρα με σκυφτό το κεφαλι και προχωράς.... μην λυγιζεις!!! Είσαι στον σωστό δρόμο. Αν νιώθεις τά πόδια σου και τα χέρια σου να τρέμουν Αλλά η ψυχή σου  μένει ακέραια, είσαι στο σωστό δρομο. Γιατί όταν φτάσεις στο τέρμα του δεν θα βρεις σιγή και σήψη. Δεν θα δεις καν τέλος. Θα δεις όλα όσα δημιούργησες να παίρνουν μορφή μπροστά σου. Δρομους και παρκα και σπιτια... οτι χωρεσει ο νους σου. Κι ομως εσυ ψαχνεις για "τελος"?
Λένε ζησε την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία... μην ενστερνίζεσαι τέτοιες πεποιθήσεις. Το μόνο που θά καταφέρεις είναι να χάνεις την αξία της προόδου. Μέχρι την στιγμη που βρίσκεσαι χαμένος μέσα στους 4 τοιχους σου, να αναρωτιέσαι γιατί μένόυν στάσιμοί οι στίχοι σου. Όλα έχουν ένα αντίκτυπο. Κάθε σου σκέψη που θά γίνει πράξη. Ακόμα και η απραξία. Όλα όσα δημιουργούμε μας δημιούργησαν κ.ό.κ
Μην λυγιζεις. Κοίτα τι κατάφερες. Απλά κοίτα τι έχεις κανει. Όχι τι χάνεις.  Τι κερδίζεις να σκεφτεσαι. Είσαι στον σωστό δρόμο. Αυτό να θυμάσαι. Και θα με θυμηθείς! Αν πηγαίνεις μέχρι εκεί που αντέχεις, τότε δεν θα μάθεις ποτέ που βρίσκεται αυτό που αναζητάς.