Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015

Λευκή νύχτα...

Πόσο καιρό είχα να δω τόσο κόσμο στο κέντρο της πόλης μου...
Πάνε κάπου στα έξι χρόνια...
Κι όμως χθες πλημμύρισαν οι δρόμοι,
Φώτα... Μουσική... Βουητό...Νέους...Ηλικιωμένους...Οικογένειες...
Γέλια...φωνές...Αυτοκίνητα...Κόρνες...
Τόσοι άνθρωποι...
Μονοιασμένοι...
Απλοί άγνωστοι...Όχι ξένοι..
Για μία νύχτα...
Μία μόνο νύχτα...
Είδα τους δρόμους στολισμένους...
Και "χούλιγκανς" να τα στήνουν...
Κι όχι να τα μαγαρίζουν.
- "Να χουμε κάτι όμορφο να βλέπουμε, τουλάχιστον".
Αυτό άκουσα να λένε.
Είδα να βγαίνουν από τα μαγαζιά και να προσφέρουν στον κόσμο...
Όχι για να τους κάνουν πελάτες...
Έτσι απλά... 
Για αυτή τη νύχτα...
Κι εγώ τους είδα...
Είδα οικογένειες πιασμένες χέρι χέρι...
Παιδιά να ρωτάνε τους γονείς τους αν,
 ο κυριούλης με τα κόκκινα είναι ο αληθινός άγιος Βασίλης,
 ή κάποιος από το προσωπικό του.
Και να χαμογελάνε κι οι γύρω τους ακόμα... όχι μόνο αυτοί...
Λες και, για μία νύχτα, ο χρόνος πάγωσε...
Και μας χάρισε λίγη απ'την μαγεία του.
Πόσο εκτιμάς κάτι, τελικά, όταν το στερείσαι...
Πως το προσέχεις και εύχεσαι να μην τελειώσει ποτέ...
Κι όλα αυτά χαρη σε μία νύχτα...
Μία νύχτα... 
Σαν όλες τις άλλες, 
μα συνάμα...τόσο διαφορετική...
Ίσως γιατί της δώσαμε αξία...
Κι όμως ήταν αρκετή, για να ξυπνήσει μέσα μου μία σπίθα...
Κι απ'ότι ένιωσα...
Όχι μόνο σε μένα
Ήταν αρκετή...
Για να θυμηθώ, όλα όσα τόσο καιρό έπνιγα....
όλα όσα Απέφευγα...
Έμεινα να τα μάθω...
Τους αυτοσυστήθηκα...
Με το όνομά μου.
Και μου επέτρεψαν, να τα δω...
Να τα γνωρίσω...
Φίλιωσα με τα τέρατα μέσα μου!
Δεν ήταν τόσο κακά τελικά...
Ξεπέρασα τα φράγματα του φόβου μου...
Έφτασα στο ζενίθ του τέρματός μου.
Κι είναι ωραία η θέα από δω...
Τόσο ωραία...
Αλλά ξέρεις κάτι???
Πάντα ήταν...
Ήταν ακριβώς μπροστά στα μάτια μου.
Απλά, δεν το έβλεπα.
Είχα μπερδευτεί...
Αποπροσανατολιστεί...
Και κοιτούσα από τη λάθος πλευρά.
Περίμενα καιρό αυτήν την νύχτα...
Αυτή τη Λευκή νύχτα που με μάγεψε...
Με πλάνεψε...
Δεν ξέρω πως και γιατί...
απλά... 
Με ελευθέρωσε...
Γιατί τελειώνοντας...
Μου χάρισε το πιο μεγαλειώδες ξημέρωμα της ζωής μου...

Καλημέρα.........


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

κοιτάζω τον ουρανό....κι είσαι εκεί.

Δεν λεω ότι μου έλειψες...  Απλά τα μάτια μου πεθύμησαν το βλέμμα των δικών σου.  Δεν λεω ότι σε σκέφτομαι... Απλά το μυαλό μου χαραζει την ...