Καμία βροχή δεν ξεθωριάζει την Άνοιξη

Έξω βρέχει....Όλα είναι μουντά...Όταν έχει λιακάδα μέσα σου όμως...
Καμία ψιχάλα δεν βραχυκυκλώνει το χαμόγελο σου!
Καμία σκιά δεν μπορεί να χωρέσει στο φως σου....
Κοιτάζω στον καθρέφτη...Και το χαμόγελο μου βρίσκεται ακριβώς κάτω απότην μύτη μου...
Ακριβώς εκεί που το άφησα και χθες...
Πόσο χαίρομαι που πλέον αλλάζουν οι εποχές, Οι καταστάσεις και όχι οι άνθρωποι μεσα σε αυτες...Επιτέλους ψυχή μου, ηρεμήσαμε...
Περάσαμε τα κύμματα και βρήκαμε στεριά...
Κι ας μην θυμίζει πατρίδα...
Δεν πειράζει...Καλύτερα... reboot απ'την αρχη σε ξένη γλώσσα, λοιπόν, και ξεκινάμε!
Ξαφνικά νιώθω ευγνώμων για κάθε κακοτυχία και στραβοπάτημα που έζησα....
Για κάθε χτύπημα που δεχτηκα....
Γιατί τώρα ξέρω...
Θεέ μου νιώθω το σώμα μου μουδιασμένο και μ'αρέσει....
Το χαμόγελο κολλημένο μονίμως πάνω μου κι έξω ας ρίχνει και χαλάζι...
Ποιος νοιάζεται?
Όχι εγώ πάντως...
Ήρθε η άνοιξη και φύσηξε μέσα μου έρωτα...
Και πήρε μακρυά τα κατακάθια...
Καθάρισε το μέσα μου να'ναι έτοιμο να σε υποδεχτεί...
Εσένα..Μόνο εσένα!
Έξω βρέχει...
Καμιά βροχή όμως δεν ξεθωριάζει την Άνοιξη....