Κάποτε πίστευα ότι η υπομονή είναι η μεγαλύτερη αρετή ενός ανθρώπου.
Πόσο λάθος έκανα....
Όταν υπομένεις καταστάσεις χωρίς να συγχωρείς, τότε γεννιέται η μνησικακία.
Ένα από τα πιο ολέθρια πάθη που ταλαιπωρεί τους ανθρώπους.
Εκκολάπτεται μέσα σου!
Τρέφεται από τις αδυναμίες και τους φόβους σου και όσο μεγαλώνει,
τόσο πιο δύσκολο είναι να την
ξεριζώσεις...
Είναι πια κομμάτι σου!
Δημιούργημα σου!!!!
Θυμόμαστε πάντα με αντιπάθεια το κακό που μας έκαναν οι άλλοι
και δίνουμε την δυνατότητα στην εκδίκηση να εισχωρήσει κι αυτή μέσα στην ψυχή μας.
Όταν όμως συγχωρούμε αυτούς που μας έφταιξαν???
Η ψυχή μας μένει καθαρή...
Αναλλοίωτη...
Διότι η αλήθεια είναι μία!
Όλοι έχουμε το δικαίωμα στο να κάνουμε λάθη!
Ποιος είναι αυτός που μπορεί να πει
"Εγώ δεν έκανα ποτέ μου λάθος"
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ.
Όλοι έχουμε πιει από αυτό το ποτήρι της αμαρτίας...
Κι αν υπάρξει κάποιος που θα ισχυριστεί το αντίθετο,
τότε προσθέτει ένα ακόμα αγκάθι στην ψυχή του...
Το Ψέμα...
Την στιγμή που αφέθηκα στην θεία δύνη της συγχώρεσης,
άρχισα να βλέπω τον κόσμο, ολόκληρο, με άλλο μάτι.
Όχι μ'αυτό που εκπαιδεύτηκε να βλέπει,
αλλά με αυτό που εκπαιδεύτηκε να νιώθει...
Άρχισα να γεύομαι και να αφουγκράζομαι κάθε μικρή λεπτομέρεια,
που παλαιότερα δεν θα άγγιζε καν τις πτυχες του μυαλού μου
κι είδα μια διαφορετική πλευρά της ζωής!
Όμορφη...Χαρούμενη... Ισορροπημένη!!!
Κι αυτό αγαλλίασε όλη μου την ύπαρξη
Είναι τόσο εύκολο να μισήσουμε κάποιον...
Να κρίνουμε κάποιον...
Να ρίξουμε ευθύνες σε κάποιον...
...Άλλον εκτός από τον εαυτό μας!
Βλέπεις ο εγωισμός είναι ένα προσόν,
που μας βοηθάει πολύ στο να πετύχουμε αυτόν τον σκοπό!
Αξίζει όμως???
Μισούμε τον άνθρωπο ή αυτά που μας κάνει να νιώθουμε???
Αν εμβαθύνεις, θα συνειδητοποιήσεις ότι το μόνο που μένει,
είναι ο αντικατοπτρισμός σου στον καθρέφτη κάθε βράδυ.
Εσύ επιλέγεις τι θα κρατήσεις
....ή...
Τι θα αφήσεις πίσω!
Γι'αυτό όταν έρχονται στο μυαλό σου λογισμοί αντιπάθειας και εκδίκησης,
Διωξ'τους..!
Μην πιάνεις συζήτηση μαζί τους!
Μην κρατάς στην ψυχή σου κακία για όσους και όσα σε πλήγωσαν...
Είτε με λόγια πικρά, συκοφαντίες που σε πίκραναν...
Είτε με καταστάσεις που σε λύγισαν...
Είτε με αδικίες που έγιναν αφορμή να στερέψουν τα δακρυά σου...
Να τραυματιστεί η υπόληψή σου...
Να αλοιωθεί η αντίληψή σου...
Ο μόνος τρόπος να ανακουφιστείς από αυτήν την πικρία,
είναι να την αγκαλιάσεις και μετά να την αφήσεις να φύγει!
Να εμέσεις το δηλητήριο του μίσους,
να παραμερίσεις τις έχθρες και
να μαλάξεις τα συναισθήματα της απώλειας, της αντιπάθειας...της εκδικήσεως..!
Αν καλλιεργούσαμε μέσα μας, ο καθένας ξεχωριστά,
συναισθήματα αγάπης και ανεξικακίας προς αυτούς που
..."Μας Πρόδωσαν"...
Εάν είχαμε την δύναμη να τους συγχωρήσουμε, με όλη την σημασία που διακατέχει αυτή τη λέξη.....
Με το να συγχωρούμε τους πάντες...
Να τους συγχωρούμε πάντοτε...
Είτε μας έφταιξαν πολύ...Είτε λίγο..!
Με το να μην μετράμε πόσες φορές έφταιξαν...
Όσες κι αν το έκαναν!
Αν εμείς είχαμε την δύναμη να τους συγχωρέσουμε...
Ίσως τότε ο ίδιος κόσμος να φάνταζε τόσο διαφορετικός!
Μπορεί να μην έχω δύναμη να αλλάξω όλον τον κόσμο...
Όμως σε ένα παράλληλο και αλλοπρόσαλλο σύμπαν...
Στο σύμπαν που εγώ δημιούργησα για μένα...
Ο κόσμος μου...έχει αυτήν την γεύση...!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου