Πως είπα ότι σε αγαπάω...
Όταν εγώ ήμουν αυτός που σε άφησε...
Όταν, παντα, εγώ έφευγα...
Όποιος κι αν ήταν ο λόγος που το έκανα....
Έφευγα!
Αυτό δεν αλλάζει!!!
Κανείς, ποτέ, δεν είπε ότι θα ήταν εύκολο!
Άλλωστε, αν ήταν... Την ίδια αξία θα είχε???
Σκέψου πόσο εγωιστής είμαι...
Σου συγχώρεσα κάθε πόνο που μου πρόσφερες,
μόνο και μόνο για να μην νιώθω πληγωμένος.
Δεν λέω...
Μου άρεσε όσο κράτησε...
Και η χαρά και η θλίψη.
Έμαθα ποια είναι τα όρια, πριν μάθω να τα ξεπερνάω...
Έμαθα πως προσέχουμε τον εαυτό μας,
Έμαθα να μαγειρεύω...Να κάνω δουλειές γενικά...
ΈΜΑΘΑ...
Πράγματα που κανείς άλλος δεν κατάφερε να μου μάθει...
Ούτε καν οι άνθρωποι που με δημιούργησαν εξ αρχής.
Ούτε οι άνθρωποι που με γνωρίζουν και είναι δίπλα μου από όσο γνωρίζω τον εαυτό μου!
Αλλά πάνω απ'όλα,
έμαθα να σκέφτομαι και κάποιον άλλον εκτός από εμένα και τον σκύλο μου!
Ότι υπάρχουν κάποιοι "κανόνες" αν θες να παίξεις το συγκεκριμένο παιχνίδι.
Κάθε παιχνίδι έχει και τους δικούς του κανόνες!
Πολλοί πιστεύουν ότι το παιχνίδι είναι ένα κι ότι εσύ επιλέγεις με ποιον θα παίξεις,
πως θες να παίξεις και άλλα τόσα...
Ναι τα έχω ακούσει...
οκ!!!
Τα περισσότερα όμως είναι ΜΠΟΥΡΔΕΣ!
Αυτό ακριβώς.
Κάθε μέρα είναι και μια διαφορετική μέρα.
Μπορείς να είσαι όποιος εσύ αποφασίσεις να είσαι!
Είναι, απλά, στο χέρι σου.
Όλα είναι στο χέρι σου.
Αρκεί να το κουνήσεις!
Έτσι και τα παιχνίδια!
Είναι πολλά και μεταβαλλόμενα,
αλλά το κάθε ένα ξεχωριστά έχει, τους δικούς του, κανόνες!
Κι εμένα οι δικοί σου κανόνες με φόβισαν τόσο, που με εξίταραν,
γενικά μου δημιούργησαν πρωτόγνωρα συναισθήματα.
Ήθελα όμως τόσο πολύ να παίξω, το συγκεκριμένο παιχνίδι,
Μαζί σου..!
Γι'αυτό και προθυμοποιήθηκα να τους ακολουθήσω!
Έτσι ήταν.
Απλά τα πράγματα.
π.χ. αν θες να παίξεις uno, πριν ρίξεις τα χαρτιά σου λες :
''UNO"
αλλιώς παίρνεις δυο κάρτες!
Έτσι πάει!
Δεν μπορείς να πεις "ααα ξεχάστηκα"
και να γκρινιάζεις!
Αν δεν ήθελες να τις πάρεις, να φρόντιζες να το πεις.
Αυτός είναι ο κανόνας!
Αλλιώς μην παίξεις uno!
Παίξε κάτι άλλο ή με κάτι άλλο!
Δεν λέω πως είμαι το καλύτερο παιδί, αλλά ούτε και το χειρότερο!
Αλλά σε ένιωσα τόσο, που νόμιζα ότι σε αγάπησα!
Φευγαλέα...Το πίστεψα κι όλας...
Γι'αυτο και βγήκα εκτός συνόρων και έχασα τον μπούσουλα!
Αν σε αγαπούσα όμως τόσο, όσο πίστευα...
Γιατί ποτέ δεν σε έπιασα να σου πω : "Τι λες κουκλίτσα μου δεν πάμε πουθενά....
ΕΊΧΑΜΕ ΠΕΙ ΚΆΤΙ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΔΩ.
ΜΑΖΙ ΘΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΜΑΖΙ...
Εγώ και εσύ".
Ποια δύναμη μου φιμώνει το στόμα???
Μου δένει χέρια και πόδια να τρέξω κοντά σου???
Τι με κρατάει μακρυά...
Γιατί σου περνάω πάντα λανθασμένα μηνύματα...
Θέλω να περνιέμαι για κακός, όταν καταβάθος δεν είμαι...
Απλά έχω κι εγώ κάποια κολλήματα.
Όπως όλοι!
Όλοι είμαστε περίπλοκοι, περίεργοι, παράξενοι...
Απλά ο καθένας μας επιλέγει με τι θέλει να ασχοληθεί!
Πόσο χρόνο θα διαθέσει...
Καθώς και τον τρόπο που θα το κάνει...
Εσύ με κυνήγησες...
Όταν έπαιξες με τους δικούς μου κανόνες τους τήρησες μέχρι τέλους..
Ακόμα και όταν έχασες,
συνέχισες από την αρχή και πάλι...
Και ξανά...
Χωρίς να το αφήσεις λεπτό...
Μέρα με την μέρα, με έφερνες ένα βήμα πιο κοντά σου...
Αχ...
Αυτό 'ένιωσα' σε σένα...
Αυτό το αλλοπρόσαλλο, το αθώο μα συνάμα προστακτικό που ανάβλυζες!
Μακάρι να μπορούσα να το κάνω...
Έλα που, δεν μπορώ...
Κρύβομαι πίσω από λέξεις...
Κόσμους ιδεατούς...
Χάνομαι κι άντε να με βρεις...
Την στιγμή που θα με αντικρίσεις, θα έχω πάλι φύγει.
Δεν ξέρω γιατί το κάνω...
Γι'αυτό και δεν θα μπορέσω να το αλλάξω...
Κρίμα...
Γιατί μου άρεσε το παιχνίδι μας.
Ακόμα κι αν πάλιωσε για σένα...
Τίποτα το καινούριο δεν θα έχει την αξία, "του παλιού".
Θα είσαι για πάντα...
Η μικρή γλυκιά μου ανάμνηση.
Σε ευχαριστώ που με βοήθησες να ξεπεράσω αυτή την εμμονή που με στοίχειωνε χρόνια ολόκληρα!
Δεν θα άντεχα άλλο το βάρος της...
Σκοτώνοντας με...
Με έσωσες!
Μπορεί να μην σ'αγάπησα με τον τρόπο που ερμηνεύεται πλέον η αγάπη...
Αλλά σίγουρα σε ένιωσα σε κάθε άκρο του εαυτού μου.
Καλή ζωή σου εύχομαι!
Κάθε σου επιθυμία ευχή μου..!
Άλλωστε κι εσύ...
Μια ευχή μου ήσουν...
Που βγήκε αληθινή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου