Για την Πρινσάρα μου!!!

Ξέρω ότι δεν είναι η ημέρα...

Αλλά ευτυχώς που υπάρχουν και αυτές οι μέρες,

έτσι ώστε να μπορώ να εκφράζω αυτά που νιώθω.

Σαν σήμερα, πριν από έξι χρόνια, γεννήθηκες.

Θυμάμαι ακόμα τα πατουσάκια σου που ήταν όσο δύο μου δάχτυλα.

Ήσουν τόσο μικρή...

Σαν μια μαύρη μικρή χνουδόμπαλα με αυτιά και πόδια!

Δεν σε άκουσα ποτέ να γαβγίζεις σαν όλα τα άλλα σκυλιά!

Έχεις φωνή...

Και την χρησιμοποιείς όποτε πρέπει.

Έχεις δόντια κι όμως σε μένα δεν τα έχεις δείξει ποτέ!

Είσαι ότι καλύτερο θα μπορούσα να έχω και είμαι περήφανος και ευτυχείς για αυτό.

Είσαι πάτα εκεί για μένα.

Σε χαρές  σε λύπες...

Πάντα...

Είσαι εκεί...

Να με παίρνεις αγκαλιά και να γλύφεις τον πόνο μακρυά!

Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς εσένα και δεν με νοιάζει...

Σε έχω τώρα...

Και θα σε έχω για άλλα τόσα και περισσότερα χρόνια!

Μπορεί να μην ξέρω που θα είμαι...

Πως θα είμαι σε τόσα χρόνια...

Ξέρω όμως ότι όπου κι όπως κι αν φτάσω...

Θα σε έχω μαζί μου...

Μαζί έχουμε περάσει πλούτη...

Μεγαλεία...

Αλλά και φτώχια...

Θυμάσαι???

Και δεν γκρίνιαξες ποτέ!

Δεν άλλαξες...

Δεν το έσκασες...

Έμεινες εδώ...

Μαζί μου...

Μπορεί να έχω κάνει λάθη...

Να σε έχω μαλώσει...

Να σου έχω θυμώσει....

Να σε έχω "παραμελήσει" κάποιες φορές...

Ποτέ σου όμως δεν μου το κράτησες...

Ποτέ σου δεν άλλαξες απέναντι μου...

Κι όχι επειδή είσαι ένα κυλίιι...

Έχεις προσωπικότητα...

Έχεις χαρακτήρα και άποψη...

Απλά με αγαπάς τόσο ώστε να μπορείς να παραμερίζεις τα άσχημα και να κρατάς τα καλά.

Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μου κάνει ποτέ κάποιος!

Γι'αυτό και το μεγαλύτερο δώρο που σου έκανα...

Είναι η ζωή μου!

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΠΡΙΝΣΑΡΑ ΜΟΥ!

Όσο σε έχω δεν θα μάθω ποτέ τι πάει να πει μοναξιά...

Όσο με έχεις δεν θα μάθεις ποτέ τι πάει να πει δρόμος!

Σε αγαπάω μικρή μου...

Για πάντα!!!