"Είσαι μικρός.... Έχεις όλη την ζωή μπροστά σου".

Πόσο σιχαίνομαι να ακούω αυτήν την φράση...

Έλα ξεκόλλα θα την ξεπεράσεις... είσαι μικρός.

Θα βρεις άλλη δουλειά...είσαι μικρός.

Από τώρα οικογένεια???

Είσαι μικρός....

 Έχεις μια ολόκληρη ζωή μπροστά σου!

Πως μπορούν και ξεστομίζουν κάτι τέτοιο???

Όταν σε κάθε βήμα μου...

Χάνω κι από ένα μου κομμάτι...

Για ποια ολόκληρη ζωή, μου μιλάνε...

Άνθρωποι...

Πρόσωπα...

Στόματα...

Λέξεις...

Τι να πιστέψεις...

Τι να διαλέξεις...

Όταν δεν έχεις πλέον επιλογές!

Όταν τις επιλογές σου, τις έχεις πάρει προ πολλού.

Πως μπορούν να λένε ότι είμαι μικρός...

Όταν δεν ξέρουν καν ποιος είμαι...

ΠΩΣ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΕΙΣΑΙ ΜΙΚΡΟΣ,

Όταν το μόνο μου μότο είναι " είσαι μεγάλος, θα το αντέξεις".

Όταν ματώνει η καρδιά μου, είμαι μεγάλος και πρέπει να το αντέξω.

Όταν θρυμματίζονται τα όνειρά μου, είμαι μεγάλος και πρέπει να το αντέξω.

Σε κάθε μου ήττα, σφίγγω τα δόντια και συνεχίζω...

Γιατί δεν είμαι μικρός πια...

Και δεν έχω μια ζωή μπροστά μου...

Έχω απλά,μια ζωή.

Αυτή τη ζωή.

Και είμαι αρκετά μεγάλος για να την ζήσω!!!