Καλοκαιρινή ανάσταση

Κουράγιο ψυχή μου θα το περάσουμε κι αυτό. Δεν αξίζει να αμαυρωθουμε γιαυτο το τίποτα!!! Περάσαμε αλλα κι αλλα! Και τώρα θα τα χαλάσουμε όλα? Το ήξερες μέσα σου όλο αυτό που έγινε, πριν γινει. Έτσι δεν είναι? Το έβλεπες στα μικρά τα γράμματα, το ένιωθες στους σφυγμούς του ψέματος κι όμως ήθελες να πιστεύεις πως Τελικά υπάρχει η μπέσα ανάμεσα στους ανθρώπους. Ναι, υπάρχει... Αλλά όχι σε αυτούς. Ο άνθρωπος φαίνεται μέσα από τις πράξεις του. Μέσα από το λέγειν του, όχι τα λόγια...πρόσεξε...τα λόγια είναι παγίδα.... Υπάρχουν σαν κουρτίνα για να κρύβονται όλες οι βρωμιές. Μην μιλήσεις ούτε Τώρα. Ξέρω έχεις αντέξει τόσα. Ότι αυτό που σου  ζητάω είναι τόσο δύσκολο. Σε νιώθω. Αλλά κοίτα τι έχουμε φτιάξει. Και η ζωή δεν σε άφησε Έτσι, έτσι δεν είναι? Σου πήρε αρκετά, αλλά κοίτα τι σου έδωσε. Μπορεί να τα βλέπεις όλα σαν πλαστελίνη.... άμορφη μαλακή μάζα.... ένα τίποτα.... Αλλά κοίτα τι μπορείς να πλασεις με αυτό το τίποτα. Έχεις τα πάντα. Μην τα πετάξεις Έτσι απλά... Όπως έκανες πάντα..  Όσο κι αν φεύγεις για να αποφύγεις τα άσχημα... Τόσο θα σε βρίσκουν και θα έρχονται... Κι όσο σκορπας όλες σου τις δυνάμεις στο να τρέχεις και να φεύγεις τόσο θα σε βρίσκουν απροετοίμαστο. Γιατί θα έρχονται ξανά και ξανά. Γι αυτό να είσαι σίγουρος. Πάντα θα βρίσκουν τρόπο να έρχονται. Το θέμα δεν είναι να αποφεύγεις τα άσχημα. Η φυγή σε κάνει να μοιάζεις αδύναμο.Η αξία του θέματος ειναι να είσαι δυνατός. Να μείνεις εκεί κι αν τολμούν, ας έρθουν. Αυτή τη φορά τα περιμέναμε....Έτσι είναι! Λίγη ακόμα υπομονή... Κι όλοι θα πάρουμε αυτό που μας αξίζει. Ξερεις γιατί? Γιατί από σήμερα δεν είσαι μόνος.