Υπόκοφες σκέψεις...

Πως θα ταν... 

Αν όλα τελείωναν τώρα...

Αυτή τη στιγμή...

Τώρα....

Που όλα είναι όμορφα...

Τώρα...

Που βασιλεύει η γαλήνη...

Γιατί να πρέπει όλα να τελειώνουν, όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά???

Γιατί μονο τότε???

Γιατί, η τελευταία ανάμνηση...

Να είναι κάτι άσχημο???

Γιατί να μην τελειώνει πριν προλάβει να φθαρεί...

Πως θα ταν...

Αν όλα έμεναν ίδια...

Όλα...

Χωρίς εμένα...

Θα ταν,άραγε...

Τα ίδια???

Αν άφηνα αυτόν τον πλανήτη,

χαρίζοντας του την τελευταία μου αναπνοή...

Πως θα με θυμόσουν???

Εσύ...

Και ο Κάθε ΕΣΥ που πέρασε στην σκιάζουσα ζωή μου...

Με έμαθες ποτέ στα αλήθεια???

Ποια ιδιότητα μου με προσδιορίζει στα μάτια σου???

Πως θα ταν...

Αν...

Την στιγμή που θα θελες να μπήξεις το μαχαίρι...

Η να χαθείς στην αγκαλιά μου...

Δεν έβρισκες το σώμα μου...

Αν Χτυπούσες την πόρτα μου...

Και δεν υπήρχε κανείς...

Όταν τα λόγια και οι πράξεις σου δεν θα ναι ικανά να με γυρίσουν...

Γιατί εκεί που θα μαι...

Δεν θα μπορώ ούτε να τα δω, ούτε να τα ακούσω...

Πως θα ταν...

Θα θρηνούσες για μένα???

....

Γιατί???

Και για ποιον???

....

Μπορεί να είμαι κάτι σημαντικό...

Μπορεί και όχι...

Μόνο εσύ ξέρεις...

Ποιες στιγμές μου θα κρατήσεις...

Ποιες πλευρές μου θα θυμάσαι...

Ποιες όχι...

Τι έχεις να θυμάσαι για μένα...

Κι αν μιλήσεις για μένα...

Πες τους την αλήθεια μου...

Αυτά που, από μένα, άκουσες...

Κι όχι τα λεγόμενα αμφιλεγόμενα...

Μην βιαστείς να με κρίνεις....

Περίμενε...

Όταν μάθεις θα καταλάβεις...

Τότε θα με καταλάβεις...

Δεν είναι ακόμα η μέρα...

Αλλά πόσο θα το θελα...

Όλα να τελειωσουν όπως άρχισαν...

Όμορφα...

Υπόκοφες σκέψεις ενός διαστρεβλωμένου μυαλού.

Μην το ψάχνεις..

Δεν θα καταφέρεις να βρεις τίποτα...

Εκτός κι αν τα καταφέρεις...

Κανείς δεν ξέρει πως θα ταν...

Αν πρώτα δεν το βιώσει.