Μείνε εκεί που είσαι...

Κάποτε είχαμε πει ότι θα μάθουμε μαζί...

Ότι, ό,τι και να συμβει θα ειμαστε ενωμένοι και θα τα καταφέρουμε...

Ότι κι αν έρθει...

Ότι κι αν συμβεί...

Θα μάθουμε ο ένας τον άλλον...

Ο ένας για τον άλλον...

Έχουν περάσει όμως τόσα χρόνια από τότε...

Που μέχρι και οι αναμνήσεις φθάρθηκαν...

Αυτό έμαθες εσύ???

Μέσα από όλα αυτά...

Μετά από όλα αυτά...

Αυτό είναι το αποτέλεσμα???

Δεν με ένοιαξε ποτέ τι έλεγε ο κόσμος...

Άλλωστε ποτέ δεν τα έζησε πραγματικά...

Απλά άκουγε τις εξιστορίσεις μας κι όχι την ιστορία μας...

Εσύ όμως???

Που ήσουν εσυ?

Δεν ήσουν εκει???

Δεν τα έζησες???

Πως γίνεται και δεν βλέπεις αυτό που βλέπω???

Τόσο πολύ βγήκες από τον δρόμο...που το έχασες τελικά???

Πως γίνεται στον ίδιο κόσμο...

Να απέχουμε τόσους πολλούς,διαφορετικούς....

Δεν με ένοιαξε ποτέ να συμβιβαστείς να ζεις μαζί μου...

Αλλά να μην μπορείς να ζεις μακρυά μου...

Αυτή είναι ανάγκη...

Να μην μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό...

Να μην αντέχεις στην ιδέα ότι θα το χάσεις....

Κι όχι όλο αυτό...

Μου ζήτησες χρόνο...

Στον έδωσα...

Και μέσα απ'αυτόν είδα πολλά...

Και σε ευχαριστώ για όλα.

Για κάθε ένα ξεχωριστά...

Καλά κακά...

Δεν σου κρατάω κακία...

Δεν σε μισώ...

Δεν μετανιώνω για τίποτα...

Μπορεί να μην ήσουν "Η αγάπη" που πίστευα...

Αλλά είσαι η απόδειξη ότι κάπου υπάρχει...

Γι'αυτό μείνε εκεί που είσαι....

Εισαι καλά εκει...

Το νιώθω...

Θα τα πουμε ε...

Να προσέχεις...