Aνακαίνιση

Πόσες μετακομίσεις, ανακαινίσεις, μεταφορές, μεταβολές, έχω κάνει στην ζωή μου....

Πόσες ζωές ξεκίνησα, πόσες τελείωσα...

Πόσα όνειρα άλλαξα,αντάλλαξα, μετάλλαξα...

Πόσα έκανα "τέλος" και τα άντεξα και να'μαι πάλι από την αρχή...

Άλλη μία ανακαίνιση αυτή τη φορά στην βάση μου...

Πήρα όλους τους εφιάλτες μου και τους μετέτρεψα σε ένα όμορφο παραμύθι...

Όλοι μου οι φόβοι έγιναν δύναμη και η ελπίδα μου άρχισε να αναρρώνει επιτέλους...

Έντυσα τους τέσσερις τοίχους μου με μεταξωτά υφάσματα και γυάλισα τα πατώματα να καθρεφτίζομαι πάνω τους.

Έβγαλα όλη την παλιατζούρα έξω...

Κι όμως...

Αντί να την πετάξω...

Την καθάρισα και της έδωσα αξία.

Την αξία που της πρέπει.

Την αγαπάω την παλιατζούρα μου...

Μαζί με όλες τις αναμνήσεις που εγχέει.

Δεν αναβαθμίστηκα, όπως έκανα συνήθως...

Ανακαινίστηκα.

Μεγάλη διαφορά!

Γενικά παρατήρησα ότι τα πάντα αλλάζουν.

Οι καταστάσεις αλλάζουν,

Οι άνθρωποι αλλάζουν,

Οι καιροί αλλάζουν,

Όλα μεταβάλλονται...

Όμως τι σημασία έχει?

Πάντοτε κοιτούσα τα περισσότερα.

Δεν κοίταξα ποτέ όσα είχα,

Δεν μου έφταναν...

Ούτως η άλλως τα είχα, έτσι δεν είναι?

Πόσα έδωσα , χάρισα, πέταξα, πούλησα...

Μόνο και μόνο γιατί, τότε, δεν καταλάβαινα την αξία τους...

Μικροπράγματα...Που τώρα η θύμηση τους, θυμίζει νοσταλγία.

Μου έμειναν όμως τόσα, όσα χρειάζομαι για να ξεκινήσω για ακόμα μια φορά.

Κι ας είναι λίγα...

Τι πειράζει...

Άλλωστε ποτέ δεν χρειαζόμουν τα πολλά...

Με κούρασαν πια, τα πολλά..

Λίγα... Λίγα και καλά..

Με τα ίδια μυαλά, όχι με νέα.

Καλωσορίζω στο σπίτι μου, κάθε πλευρά του εαυτού μου...

Και προχωράω...

Άλλωστε... Ό,τι κι αν χρειαστώ...

Είμαι δίπλα μου.