Μην τρέχεις...Προχώρα!

ΕΕΕΕΕ Εαυτέ μου που τρέχεις και πας?

Χαλάρωσε....

Δεν σε προλαβαίνω...

Ηρέμησε...

Κανείς δεν σε κυνηγάει...

Πάρε μια αναπνοή και περπάτα, μην τρέχεις...

Θα σκοντάψεις...

Θα χτυπήσεις...

Πάλι....

Τι κάνεις?

Σταμάτα, δεν το αντέχω.

Σταματήστε πια αυτή τη βουή, δεν αντέχω να ακούω...

Δεν θέλω να βλέπω...

Θέλω να ξαποστάσω κι εσύ με τρέχεις.

Σταμάτα.

Εκεί που ψάχνεις δεν θα βρεις τίποτα.

Δεν υπάρχουν εκεί, αυτά που χρειάζεσαι.

Ναι, έχεις ότι θέλεις.

Κι αν δεν το έχεις, έχεις τον τρόπο να το αποκτήσεις.

Είσαι δυνατός...

Μπράβο σου... Και???

Χαίρεσαι που δημιουργείς όνειρα, και καγχάζεις κάθε φορά που σε επιβεβαιώνουν γι'αυτο...

Και?

Μαζί σου τα ζούνε?

Δεν σε καταλαβαίνω.

Γιατί μας το κάνεις αυτό?

Μόνοι τους τα ζουν εαυτέ μου.

Όχι μαζί σου.

Με ανθρώπους που επιλέγουν, κι εσύ δεν θα είσαι ποτέ μέσα σε αυτούς.

Δεν είναι ότι δεν μπορούν.

Δεν μπορούν για σένα.

Κι εσύ τι κάνεις?

Εξάπτεσαι κι αμέσως αναζητάς την εκδίκηση.

Εσύ δεν ξεχνάς, εαυτέ μου....

Αφανίζεις...

Εξαϋλώνεις...

Τι νομίζεις ότι καταφέρεις έτσι???

Κατάντησε κουραστικό, δεν το βλέπεις?

Κανείς δεν είναι εδώ...

Μόνο εσύ και οι σκέψεις σου.

Δεν κοιτάς όμως, μονάχα τρέχεις...

Τρέχεις λες και θα προλάβεις κάτι.

Λες και δεν ξέρεις το τέλος.

Δεν το έμαθες.

Δεν το ένιωσες...

Θες ξανά...

Τα θες....

Κι εγώ???

Εγώ που ήμουν εκεί???

Τι θα απογίνω εγώ, που μου υποσχέθηκες ότι θα με βγάλεις από αυτόν τον βούρκο.

Τρέχεις...

Και με αφήνεις πίσω, να κοιτάζω τα κατορθώματα σου.

Ξέρω ότι στο ζήτησα..

Αλλά σταμάτα λίγο.

Σε παρακαλώ.

Πνίγομαι.

Εσύ που θα με έσωνες, με αφήνεις να πνίγομαι.

Χάθηκες πάλι μέσα στις δάφνες σου.

Δεν βαρέθηκες να δημιουργείς παραμύθια κι όνειρα.

Παραμυθά.

Σταμάτα λίγο το ντελίριο και κοίτα με.

Τι βλέπεις?

Με βλέπεις?

Υπάρχω κι εγώ εδώ.

Κι αυτά που κάνεις δεν μ'αρέσουν.

Ως πότε θα ζούμε δανεική ζωή?

Αφού ξεχρεώσαμε.

Τι κάνεις εκεί που τρέχεις να φτάσεις?

Εκεί δεν υπάρχει χώρος για σένα...

Εκεί δεν υπάρχει χρόνος για σένα...

Εκεί δεν υπάρχει τίποτα για σένα...

Τι κάνεις......
...............................................

Οι επιλογές δόθηκαν και πάρθηκαν...

Γιατί συνέχεια τρέχεις προς την ίδια κατεύθυνση?

Σταμάτα κι άσε την σιωπή σου να μιλήσει για σένα...

Τα λόγια σου δεν ακούγονται...

Οι πράξεις σου δεν φαίνονται...

Μην μας το κάνεις άλλο αυτό...

Μην μου το κάνεις άλλο αυτό...

Σταμάτα.

Δεν το αντέχω άλλο.

Διχασμένες σκέψεις σε ένα διαστρεβλωμένο μυαλό.

Πόσο θα αντέξουμε...

Δεν το καταλαβαίνεις ότι άμα χαθώ εγώ...

Δεν θα αργήσει η ώρα που θα χαθείς μαζί μου?

Μόνο εμένα έχεις...

Μόνο εσένα έχω..

Βαρέθηκα να βλέπω την πλάτη σου...

Γύρνα...

Και χαμογέλα μου...

Το αξίζω κι εγώ, μια φορά.

Έστω μία.

Άσε τους άλλους...

Κανείς δεν σε ξέρει.

Όλοι πιστεύουν αυτά που τους παραθέτεις...

Εγώ ξέρω πως νιώθεις.

Ξέρω ποιος είσαι.

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟΣ.

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ.

ΣΥΝΕΛΘΕ...ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑ...

ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΙΣ...

Είναι πιο όμορφος ο κόσμος όταν τον παρατηρείς...

Όχι όταν γίνεσαι μέρος του.