Με αγάπη, το μυαλό σου..!

Καρδιά μου, σταμάτα να την μισείς..

Μην ξεχνάς κάποτε αυτή ήταν η αφορμή να χτυπήσεις!!!

Δεν σου ζητάω να συνεχίσεις να την αγαπάς...

Απλά...

Μην την μισείς...

Άφησέ την...

Επιλογή της είναι και την αγαπήσαμε με όλες της τις επιλογές...

Έτσι δεν είναι???

Δεν το ξέραμε???

Τώρα γιατί κλαις...

Μην ξεχνάς ήταν και δική σου απόφαση!

Συναίνεσες...

Προσαρμόστηκες...

Προσπάθησες....

Δεν τα κατάφερες...

Λαβώθηκες..!!!

Σταμάτα πια...

Τι προσπαθείς, ακόμα, να αποδείξεις???

Μόνο εσύ πονάς, δεν το καταλαβαίνεις???

Σταμάτα να κλαις για εκείνη, κάποτε σου φόρεσε το πιο γλυκό χαμόγελο...

Άφησε την ψυχή μου...

Απαγκιστρώσου...

Σπάσε τους όρκους που μπροστά σε θεούς και δαίμονες, γονάτισες...

Και τους πήρες...

Ήταν στημένο, κατάλαβε το!

Άσ'τους και δέξου την τιμωρία σου..!

Κατάφερες αυτό για το οποίο πάλεψες...

Το έζησες το όνειρο...

Άσ'το...

Όνειρο ήταν...

Δεν σ'αγάπησε... 

Μάτια μου καταλάβετε το...

Δεν ήταν παρά μονάχα ένας αντικατοπτρισμός...

Στόμα μου μην την κρίνεις...

Όταν ήρθε η στιγμή να μιλήσεις, το έκανες....

Φτάνει...

Η αγκαλιά της είναι πια τόσο μακρυά...

Που όσο κι αν τρέξει...

Δεν θα την ξαναβρεις..!

Κοιμήσου...

Όνειρο ήταν...!

Πέρασε...

Με αγάπη,

Το Μυαλό σου.