πΌσες ερμηΝίες ΧωΡάνε σε μΙα φρΑση??? Πολλά...

Γεια σου και πάλι...

Βρήκες χρόνο να ξεσκονίσεις το χρονοντούλαπο της ψυχής σου και κάνεις ακόμα μια αναδρομή???

Ποιος νοσταλγικός άνεμος σε οδήγησε ξανά...

...Εδώ...

Στα μέρη τα παλιά, τα γνώριμα..

Στα λημέρια του χθες....

Στα σοκάκια της ανάμνησης...

Τι κάνεις εδώ???

Την νιώθεις την άπνοια???

Κοίτα πόσο ίδια είναι όλα...

Κι όμως τόσο διαφορετικά...

Τρομάζεις κι εσύ όσο κι εγώ?

Ή μήπως σε αφήνει αυτό το γεγονός,

Παγερά αδιάφορη????

Αυτά τα κρύα βράδια μοναξιάς...

Αυτές τις ατέρμονες ώρες αναμονής...

Που μαζί τις περνάμε, χώρια???

Σε αποχαιρέτισε τόσες φορές το στόμα μου...

Οι πράξεις μου..

Το μυαλό μου...

Ακόμα και η καρδιά μου...

Αλλά η ψυχή μου???

Πως γίνεται να ξεχάσει όταν έχει ενωθεί...

Όταν αυτή είναι η πηγή ενέργειας...

Όταν αυτή είναι η αιτία που ξεκίνησαν όλα!

Είτε μαζί είτε χώρια...

Ένα συναίσθημα...

Μια στιγμή...

Μια ανάσα...

Πάντα το ίδιο..!

Απόψε λοιπόν σηκώνω λευκή σημαία!

Και στην κυματίζω!

ΝΙΚΗΣΕΣ!

Με νίκησες!

Και σε ευχαριστώ γι'αυτό!

Μέσα από την ήττα μου βρήκα τον δρόμο μου...

Μέσα από την νίκη σου εύχομαι να βρεις κι εσύ τον δικό σου..!

Τιμή μου που πολέμησα μαζί σου!

Ελπίζω να υπήρξα καλός σύμμαχος σ'αυτή την μάχη εξόντωσης,

της ουτοπίας που οι ψυχές μας δημιούργησαν...

Χωρίς να πάρουν έγκριση από την ροή της καθημερινότητας μας!

Ελπίζω να υπήρξα ο καλός πρίγκιπας κι όχι ο κακός βασιλιάς

στο παραμύθι που πλάσαμε, εμείς...

Για μας...

Εύχομαι αυτό το παραμύθι, να σε νανουρίζει τα βράδια κι όχι να σου προκαλεί εφιάλτες!

Κάτι τέτοια βράδια...

Νοσταλγικά...

Γεια σου και πάλι.