Κάποτε ήταν ένας πατέρας με τον γιό του, ο οποίος έλεγε πολλά ψέμματα!
Για να του δώσει ένα μάθημα, του είπε :
"Κάθε φορά που θα λες ένα ψέμα θα καρφώνεις κι από μία πρόκα στο πεζοδρόμιο!"
Έτσι και έκανε, ο γιος.
Από το επόμενο πρωί σε κάθε ψέμα του, κάρφωνε κι από ένα καρφί!
Την πρώτη μέρα έβαλε 24 καρφιά!
Όσες και οι ώρες.
Τα χέρια του όμως μάτωναν και κουραζόταν!
Καθώς περνούσαν οι μέρες τα καρφιά όλο και λιγόστευαν μέχρι που ήρθε η μέρα που δεν έβαλε ούτε ένα καρφί!
Περήφανος τρέχει να το πει στον πατέρα του.
Τον πιάνει από το χέρι και του δείχνει το πεζοδρόμιο...
Είχε πλέον μάθει και δεν χρειαζόταν να πει ούτε ένα ψέμα!
Οπότε δεν χρειαζόταν να βάλει ούτε ένα καρφί!
Μόνο που τα καρφιά που ήδη υπήρχαν,
εξαπλωνόντουσαν και στα γύρω πεζοδρόμια...
Μέχρι το τέλος του δρόμου!
Γυρίζει ο πατέρας και του λέει :
"Μπράβο σου παιδί μου, τώρα πήγαινε και βγάλε όλα τα καρφιά!"
Έτσι κι έκανε!
Μέσα σε λίγες μέρες είχε βγάλει όλα τα καρφιά.
"Κοίτα πατέρα, έκανα όπως μου είπες!
Για κάθε ψέμα μου, έβαζα κι από ένα καρφί...
αλλά τα έβγαλα όλα...
Κοίτα....
Σταμάτησα να λέω ψέματα!
Έμαθα πια!
Κι ο πατέρας, αποκρίνεται :
"Για κάθε ψέμα σου έβαζες κι από ένα καρφί!
Κάθε καρφί είναι κι ένας άνθρωπος που πλήγωσες ή έθιξες ή πόνεσες...
Μετά όμως σταμάτησες κι άρχισες να τα βγάζεις, μέχρι που δεν έμεινε κανένα...
Κοίτα όμως πόσες τρύπες άφησες πίσω σου".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου