Δευτέρα 20 Ιουλίου 2015

Αντοχή...

Πόσες σταγόνες πόνου μπορούν να συσσωρευτούν σε ένα σύννεφο ανάμνησης, 
μέχρι να ξεσπάσει η μπόρα???
Πόσα βάσανα αντέχει η ψυχή σου μέχρι να πει...
 φτάνει???
Πόσα χτυπήματα αντέχει η καρδιά σου μέχρι να σταματήσει να χτυπάει???
Πόσο αντέχεις μέχρι να πέσει κι ο τελευταίος κόκκος από την κλεψύδρα σου???
Αντοχή...
Άραγε ποια είναι η κινητήρια δύναμή της???
Τι σε ωθεί να ξεκινήσεις...
Να αντέξεις...
Να συνεχίσεις...
Να τελειώσεις...
Να μείνεις ή να φύγεις...
Η ίδια αντοχή...
Ο ίδιος άνθρωπος...
Τόσες μεταβαλλόμενες, διαφορετικές, καταστάσεις...
Πως να αντέξεις???
ή 
Πως μπορείς και αντέχεις!
Αυτές οι απορίες ταλανίζουν το μυαλό μου...
Κι όμως ενώ ξέρω τι πάει να πει αντοχή...
Δεν ξέρω από που πηγάζει..
Και δεν έχω άλλα αποθέματα...
Κι όταν τελειώνει η αντοχή,
την θέση της την παίρνει η κατάρρευση!!!
Νιώθω σαν ναυαγός, που βούλιαξε το πλοίο του στην μέση του ωκεανού...
Κολύμπησα κι ας ήξερα ότι τα νερά κρύβουν κινδύνους...
Τους προσπέρασα όλους!
Και βρήκα στεριά...
Είχα την αντοχή να βρω μια στεριά και να κολυμπήσω προς το μέρος της...
Και τα κατάφερα...
ΆΝΤΕΞΑ!
και τώρα που έφτασα? 
Όλη η νήσος ζέχνει δηλητήριο...
Όσο κι αν έμοιαζε με παράδεισο....
Δεν ήταν, παρά μονάχα, ένα παράρτημα της κόλασης!!!
Κι εγώ χρησιμοποίησα όλη μου την δύναμη για να έρθω εδώ...
Και φυλακίστηκα...
Μόνος μου!!!
Πως να ζήσεις εδώ όταν όλα γύρω σου νεκρώνουν μέρα με την μέρα???
Κι αφού δεν αντέχεις να ζήσεις εδώ,τότε...
Πως φεύγεις???
Όταν έχεις δει τους κινδύνους...
Και συνειδητοποιείς ότι πρέπει να γυρίσεις από τον ίδιο δρόμο που ήρθες!!
Ποια αντοχή είναι ικανή να σε βοηθήσει να αντέξεις????
Πως το κάνεις???
'Όταν μέσα σου έχει στερέψει κάθε τι...
Όταν έχει εξαντληθεί το είναι σου...
Όταν αυτή η δύναμη που εκλιπαρείς να νιώσεις, είναι αυτή που εξ αρχής σε έφερε εδώ...
Πόσο άσχημο, να έχεις δύο επιλογές...
Τόσο αλληλένδετες!
Αδράνεια και κατάρρευση
ή 
κατάρρευση κι αδράνεια!
Όπως κι αν το δεις...
Το αποτέλεσμα θα είναι πάντα το ίδιο!
ΘΑΝΑΤΟΣ!
Κι όταν θανατώνεται το μυαλό και η καρδιά...
Πόση αντοχή μένει στο κουφάρι που το περικλείει???



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

κοιτάζω τον ουρανό....κι είσαι εκεί.

Δεν λεω ότι μου έλειψες...  Απλά τα μάτια μου πεθύμησαν το βλέμμα των δικών σου.  Δεν λεω ότι σε σκέφτομαι... Απλά το μυαλό μου χαραζει την ...