Χρόνια πολλά!

Μικρή κι αλλοπαρμένη μου ανάμνηση,

 Πες μου τι δεν έκανα για σένα...

Τι δεν τόλμησα για σένα...

Τι δεν έφτιαξα για σένα...

Που έφτιαξα...Μέχρι και σένα...

Αλήθεια τι ήσουν πριν από μένα...

Ένα κοριτσάκι χαμένο...

Μια πριγκίπισσα κλειδωμένη σε μια ζωή μακρυά από τον κόσμο!

Δημιούργησες για να επιβιώσεις μια ψευδαίσθηση του και ζούσες μέσα σε αυτήν...

Μέχρι που σε βρήκα και σε ελευθέρωσα!

Σου γνώρισα όλα όσα ποτέ σου δεν θα συναντούσες!

Ακόμα και να τα συναντούσες...

Δεν θα τα έβλεπες όπως τα είδες!

Δεν θα τα ένιωθες όπως τα ένιωσες!

Ποιος αλήθεια μπορεί να στο προσφέρει αυτό???

Όλο αυτό που δεν μπορείς να περιγράψεις με λέξεις...

Σε γέμισα με ζωή....

Σου έδειξα τον δρόμο!

Κοίτα τον κόσμο γύρω σου και τις καταστάσεις που συμβαίνουν!!!!

Και πές μου...

Δεν είσαι προετοιμασμένη στο έπακρο?

Δεν στα έλεγα???

Κάθε τι που σου συμβαίνει...

Δεν στο έχω ήδη πει???

Ακόμα και οι σπουδές σου είναι πάνω στον τομέα που χρειάζεται ο κόσμος αυτήν την στιγμή!

Άραγε σε τσαντίζει ακόμα???

Το ότι ξέρω περισσότερα για σένα από ότι εσύ για σένα???

Σε έμαθα να οδηγάς...

Σε είδα να μεγαλώνεις μέρα με την μέρα!

ΕΠΈΝΔΥΣΑ πάνω σου γιατί ήθελα να περάσω μαζί σου την υπόλοιπη ζωή μου!

Σε επέλεξα!

Ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους!

Εσένα!

Τον μοναδικό άνθρωπο να με ορίζει!

Σου έμαθα πως είναι να σε αγαπάνε!

Στ' αλήθεια!

Όχι μια ψευδαίσθηση που έχεις πλάσει!

Προσπάθησα να σε κάνω να με αγαπήσεις...

Με τόσους τρόπους!

Αν μ'αγαπούσες όμως δεν θα χρειαζόταν καν να το προσπαθήσω!

Και πάντα ήθελες κι άλλα...

Κι άλλα..!

Και εγώ τα έβρισκα και στα έδινα!

Μέχρι που σταμάτησα να βρίσκω...

Και σταμάτησες να ενδιαφέρεσαι...

Ήμουν αυτός που έπλασες κι αν διέφερα λίγο προσαρμοζόμουν,

 μέχρι που ντύθηκα ολόκληρος με το κουστούμι που μου έραψες!

Μπορεί να μην μου άρεσε...

Να μην ήταν στα μέτρα μου, αλλά αφού το έραψες εσύ,απλά το φορούσα και το θαύμαζα κάθε φορά που το αντίκριζα στον καθρέφτη!!!

Σε μάθαινα έτσι ώστε όταν γίνεις αυτό που μπορείς να γίνεις, να το ζήσεις μαζί μου!

Κι όμως δεν ήμουν παρά μονάχα ένας δάσκαλος!

Ένας μέντορας!!!!

Ήρθα να ζήσω το όνειρο μαζί σου και την στιγμή που σε ελευθέρωσα με έκλεισες μέσα σε αυτό!

Και τώρα ζεις εσύ καλά...

Κι εμείς....

Που πήγαμε εμείς?????

Αλήθεια τι έχεις να πεις τώρα???

Τώρα που η σιωπή έχει πάρει την θέση της φωνής σου!

Τώρα που όλα όσα σου έμαθα τα μοιράζεσαι με άλλους!

Τώρα που την θέση που μάτωσα για να αποκτήσω την προσφέρεις απλόχερα στους άλλους!

Αφού αυτή ήταν η επιλογή σου,

Δεν θα σε αποτρέψω!

Σε άφησα και σε μελέτησα από μακρυά!

Σκιά, όπως πάντα είχα μάθει...

Και έμαθα!

Επιβεβαιώθηκα!

Κανένα ψέμα σου δεν είναι ικανό να κρύψει την αλήθεια πλέον!

Το γνωρίζεις!

Γι'αυτό και έφυγες!

Και καλά έκανες!

Απλά πίστευα ότι θα τα ζούσες μαζί μου!

Κι ενώ καταλαβαίνω τα πάντα...

Ένα δεν θα καταλάβω ποτέ!!!

Γιατί γυρνούσες πάντα???

Γιατί απλά δεν έφευγες!

Δεν πειράζει...

Όσο κι αν προσπάθησα δεν κατάφερα να καταλάβω!

Άρχισα να χάνω εμένα!

Κι έτσι το άφησα..

Άλλωστε τι αξία έχει πια?

Αφού για να κρατήσω τον εαυτό μου από το να καταρρεύσει,

Θυσίασα όλα μου τα πιστεύω!

Πόσα με έκανες να πιστέψω!

Και σε ευχαριστώ για αυτό!

Κρίμα που κάτι τόσο όμορφο μετατράπηκε σε κάτι τόσο μα τόσο ψεύτικο!

Εύχομαι η νέα αναζωογονημένη σου αρχή να σου προσφέρει όσα ζητάς!

Εγώ δεν είχα παρά μονάχα μια καρδιά...και πίστη!!!

Και κατάφερες να μου τα πάρεις και τα δύο!

Ελπίζω να σου φτάνουν για δώρο...

Για κάθε χρόνο που θα γιορτάζεις!

Κάθε 19 του Ιούλη!

Να γελάς!

Στην τελική εγώ στο έμαθα και αυτό!

Αντίο Μαρίνα μου!

Θα μου λείψεις!

Όχι το εσύ που αντιπροσωπεύεις από δω και  πέρα!

Αλλά εσύ και η γεύση της ανάμνησης που μου άφησες στα χείλη!

Υ.Γ :   :*