Από εμένα... Για Εμένα!

Είδες που δεν ήταν δα, και τόσο δύσκολο???

Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο...

Φτάνει να το θες.

Κι όλα μπορούν να συμβούν!

Είδες πόσο όμορφος μπορεί να γίνει ο κόσμος, αν απλά τον αφήσεις???

Αν απλά....

Αφεθείς....

Ούτως ή άλλως δεν έχεις να χάσεις και κάτι!

Ότι ήταν να χάσεις...

Το έχασες!

Φτάνουν πια οι κατηγορίες!

Μην ξεχνάς!

Δεν υπάρχει κανένα σφάλμα,

αν δεν υπάρχει κανείς να σε κατηγορήσει για αυτό.

Δεν κουράστηκες να επιτρέπεις στον κάθε ένα,

να σου περνάει τις δικές του ανασφάλειες, 

για δικά σου μειονεκτήματα?

Έφτιαξες τόσους και τους έδωσες κι από ένα σου κομμάτι.

Μέχρι που δεν έμεινε τίποτα από σένα...

ΦΤΑΝΕΙ!

Ότι έγινε, έγινε!

Δεν είσαι Σχολείο...Δάσκαλος...

Να μεταλαμπαδεύεις γνώση!

Το κουδούνι χτύπησε...

Αποφοιτήσαμε!

Δεν είσαι Ξενοδοχείο...

Να έρχονται και να φεύγουν όποτε τους τη βιδώσει...

Και εσύ να είσαι εκεί...

Να τους υποδεχτείς στην είσοδο με ένα διάπλατο χαμόγελο!

Κλείσαμε!

Δεν είσαι Έρανος!

Ούτε φιλανθρωπική εταιρεία!

Επτωχεύσαμεν απο αισθήματα!

Και πάνω απ'όλα...

Δεν είσαι Θεός!!!!

Ούτε κάποιου είδους δημιουργός, 

να πλάθεις ονειρέματα!

Μπορεί να έχεις προτερήματα αλλά όχι τόσα,

ώστε να μπορείς να χαρίσεις στον εαυτό σου μια θεϊκή υπόσταση!

ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Κι έχεις ανάγκες...

Συν-αισθήματα...

Ζεις κι αναπνέεις σε έναν κόσμο γεμάτο ερεθίσματα...

Κι ενώ έχεις όλα τα προσόντα να τον αδράξεις!

ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ!

Γιατί μένεις να κοιτάς από το παράθυρο???

Πότε, το είχες κάνει αυτό στο παρελθόν?

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ!

Γιατί προσπαθείς με όλες σου τις δυνάμεις...

Να γίνεις κάτι που δεν γεννήθηκες ποτέ να είσαι!

Αν συνεχίσεις έτσι δεν θα μάθεις ποτέ τον προορισμό σου.

Θα μείνεις σε ένα ατέρμονο ταξίδι...

Να μην ξέρεις ούτε που πηγαίνεις...

Αλλά ούτε από που Ξεκίνησες!

Αυτό θες?

Γιατί το κάνεις?

Αναζητάς τον θάνατο...

Κι όμως τόσο καιρό ζεις μαζί του...

Είσαι ένας ζωντανός νεκρός!

Άρα είσαι ήδη νεκρός!

Ξέρεις πόσοι θα έδιναν τα πάντα για μία ανάσα ακόμα!

Κι εσύ σπαταλάς έτσι ξεδιάντροπα, τόσες...

Συμπεριφέρεσαι λες και είσαι άτρωτος...

Αθάνατος!

Κι όμως είσαι, ήδη, νεκρός!

Σήκω και κοίτα τον ήλιο κατάματα...

Βγές από το σκοτάδι...

Νιώσε το χώμα ...πάρε μια βαθιά αναπνοή...

Και πες μου...

Δεν είσαι ευτυχισμένος???

Σταμάτα να σκέφτεσαι τι σου έκαναν ή τι έκανες!

Βγες από την δίνη αυτού του φαύλου κύκλου.

Δεν έχει νόημα το να μένεις.

Άσε πίσω σου έχθρες...

Λόγια...

Όρκους...

Υποσχέσεις...

Ψέμματα...

Αλήθειες...

Γεγονότα...

Καταστάσεις...

Διέγραψε τα...

Σαν να μην τα έμαθες ποτέ...

Σαν να μην υπήρξαν ποτέ!

Κι ας έγιναν πετσί πάνω στο σώμα σου.

Κι άσε τους άλλους να λένε.

Άλλωστε ό,τι κι αν κάνεις...

Πάντα θα λένε...

Πάντα δεν έλεγαν άλλωστε???

Τι θα αλλάξει τώρα???

Μην πέφτεις στην παγίδα!

Άλλαξε δέρμα...

Μα κράτα την ψυχή σου ακέραιη.

Έδωσες τόσες ευκαιρίες...

Δώσε μία και σε σένα...

Για σένα...

Μια φορά, μα να' ναι αυτή η φορά....

Όχι η πρώτη...

Ούτε η τελευταία...

Αλλά η ΜΟΝΑΔΙΚΗ!

Σταμάτα να μεταλλάσσεσαι κι άρχισε να εξελίσσεσαι...

Ζήσε!

Δεν είναι κακό.

Σύνελθε...

Και ξεκίνα την ζωή σου, αντί να την γράφεις...

ΝΑ ΤΗΝ ΖΗΣΕΙΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!