Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2015

Πάμε ξανα!!!

Κι εγώ???
Που είμαι εγώ???
Ποιος είμαι,πλέον, εγώ....
Ξέρω ποιος ήθελα να είμαι...
Ποιος ήμουν...
Αλλά ποιος είμαι τώρα...
Μετά από όλα αυτά...
Δεν ξέρω!!!
Θυμάμαι την γραμμή εκκίνησης...
Θυμάμαι την διαδρομή, αλλά το τέρμα???
Πως γίνεται και βγήκα, τόσο, εκτός πορείας???
Είχα το μυαλό μου κολλημένο στο να τερματίσω,
Όταν δεν ήξερα καν που τερματίζω!
Μια ζωή ασχολούμουν με ανθρώπους...
Να τους φτιάχνω...
Να βρίσκω τις δυνατότητες τους και να τις φτάνω στο έπακρο...
Να βλέπω τις αδυναμίες τους και να τους τις μαθαίνω, 
έτσι ώστε να μην είναι πια αδυναμίες...
Να είναι ικανότητες!
Για μένα όμως?
Ποιος ήταν πραγματικά εκεί όπως ήμουν εγώ τόσα χρόνια για όλους????
Τι κατάφερα στο φινάλε?
Αφού ποτέ δεν έκανα τίποτα για τον εαυτό μου!
Πάντα για τους άλλους!
Να χαρίζω τον χρόνο και τον εαυτό μου σε ανθρώπους, που μόλις πάτησαν στα πόδια τους....
Με κλότσησαν!
Έτσι είναι η ζωή και δεν αλλάζει!
Εγώ όμως έχω την δυνατότητα να αλλάξω!
Να μεταμορφωθώ...
Ριζικά...
Για μένα...
Για κανέναν άλλον.
Να αγαπήσω εμένα όπως αγάπησα τόσους ανθρώπους που χάθηκαν στην πορεία!
Να με βοηθήσω όπως βοήθησα κάποιους
Και να με καμαρώσω όπως καμάρωσα άλλους...
Μου γύρισε το μυαλό και πλέον δεν με νοιάζει...

Έχω εμένα...
Και θα με έχω για πάντα...

Γι'αυτό εαυτέ μου ξεκόλλα και πάμε!
Αρκετά καθίσαμε εκεί που δεν μας ήθελαν,
και διώξαμε αρκετούς που μας ήθελαν!
Πόσοι άνθρωποι έκλαψαν για σένα???
Πόσο έκλαψες εσύ γι'αυτούς??
Αλήθεια θες εκεί κάποιον που κλαίει και οδύρεται για σένα?
Ή σε κάνει να κλαις και να πονάς?
Που πονάει για σένα???
Ή κάποιον που δεν ενδιαφέρεται???
ή που δεν θα σε καταλάβει ποτέ???
Πόσοι πέρασαν???
Σε πόνεσαν, αλλά πραγματικά... 
Πόσο πόνο έχεις προκαλέσει εσύ????
Σταμάτα να κλαις επιτέλους!
Τα δάκρυα καταστέλλουν τον πόνο, αλλά δεν τον εξαλείφουν!
Δεν κουράστηκες???
Δεν έχεις περιέργεια να δεις τι θα γίνει μετά?
Πόσο ωραίο φαντάζει να έχεις εκεί έναν άνθρωπο που θα γελάει μαζί σου..
Όχι με σένα!
Που δεν θα έχει νιώσει το δηλητήριο σου και δεν θα στο ανταποδώσει!
Θα είναι εκεί.
Ψυχή και σώμα.
Δεν θα χρειάζεται να τον φτιάξεις!
Να σε φτιάξει!
Θα είστε απλά...
Έτοιμοι!
Γιατί μένεις στάσιμος???
Όλοι οι άλλοι ζουν και γελάνε μαζί σου, δεν το καταλαβαίνεις???
Τους έδωσες ζωή και έμεινες να κοιτάς τον χάρο μέσα στα μάτια...
Δεν είναι η ώρα σου ακόμα...
Γιατί περιμένεις στην πρύμνη του μπροστά???
Δεν θα σε πάρει σε αυτό το ταξίδι...
Δεν είναι η ώρα σου γι'αυτό...
Είναι η ώρα σου για άλλα...
Πιο μεγαλειώδη από την ουράνια σιωπή!
Άμα ακούσεις την φασαρία που σου προσφέρει η ζωή,
Άμα μάθεις τους ήχους της...
Τότε θα δεις ότι δεν είναι βαβούρα, αλλά μουσική!
Κατάλαβε το και σταμάτα να προσπαθείς να σε καταλάβουν!
Θα έρθει η στιγμή που θα βρεθεί η λύτρωση!
Για σένα όμως.
Όχι στο όνομα ή στην θύμηση κάποιου άλλου!
Για σένα εαυτέ μου!

ΠΑΜΕ ΞΑΝΑ...
Απ'την αρχή...
Λες και ένα μαγικό χέρι τράβηξε γραμμή κι έσβησε κάθε λάθος.
Πάμε ξανά, απ'την αρχή κι ίσως αυτήν την φορά τα καταφέρουμε!
πόσα λάθη άντεξες...
κι είσαι εδώ....
Όπως κι αν είσαι,
δεν χάθηκες μέσα στον χρόνο!
'Ήσουν αληθινός μέσα σε έναν τόσο άθλιο και ψεύτικο κόσμο!
Υπήρξες άθλιος...
Δεν είσαι πια...
Σταμάτα να συμπεριφέρεσαι ως ένας τέτοιος!
Έχεις τόσες δυνατότητες...
Τόσα προσόντα...
Τόση δύναμη..
Τόση θέληση!
Πάμε...
Κι όπου μας βγάλει...
Πίστεψε με...
Ίσως αυτή τη φορά...
Τα καταφέρουμε.
Αρκεί να το πιστέψεις!
Κι άσε τους άλλους!
Οι άλλοι είναι άλλοι!
Δεν τους χρειάζεσαι!
Δεν σε χρειάζονται!
Σε χρειάζεσαι!
Τώρα περισσότερο απο ποτέ!
Κι αν κάποτε δεν ήσουν εκεί...
Φρόντισε, τώρα, να είσαι!
ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΟ!
Έχεις όλα όσα χρειάζονται!
Ακόμα κι αν χρειαστεί να δώσεις όλα όσα έχεις!
Θα τα καταφέρεις!
Θα τα καταφέρουμε!
Θα το δεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

κοιτάζω τον ουρανό....κι είσαι εκεί.

Δεν λεω ότι μου έλειψες...  Απλά τα μάτια μου πεθύμησαν το βλέμμα των δικών σου.  Δεν λεω ότι σε σκέφτομαι... Απλά το μυαλό μου χαραζει την ...