Ουρανοκατεβατο.

Μ'αγαπάει ουρανέ μου....
Η αγάπη της είναι μεγαλύτερη από όλη σου την έκταση...
Με  Aγαπάει...
Το είδες?
Αυτήν την λάμψη στην γη...Την είδες?
Αυτή ήταν!
Mε αγαπάει...
Με μια ακατέργαστη αγάπη...
Διαφορετική από όλες τις άλλες...
Αφού ακόμα κι η ίδια...Είναι διαφορετική..Ξεχωριστή...
Δεν θα'ταν κι η αγάπη της?
Μου προσφέρει δάκρυα ουρανέ μου...
Όπως κι εσύ...
Κάθε που βρέχεις...Ανθίζεις.
Έτσι κι αυτή...
Ανθίζει μέσα μου κήπους με τ'άρωμά της.
Με αγαπάει...
Κι ας αφήνει το μίσος να μιλάει στην θέση της...
Με αγαπάει...Κι αυτό μου φτάνει...
Ουρανέ μου ζηλεύεις???
Εσύ έχεις τόσα άστρα δίπλα σου...
Κι όμως...
ΔΕΝ ΤΗΝ ΦΤΑΝΟΥΝ!
Είναι η μικρή μου νεράιδα...
Η πριγκίπισσα του παραμυθιού μου.
Με περιμένει στον πύργο της να τρέξω να την σώσω...
Αυτή είναι.
Εσύ που είσαι τόσο ψηλά την βλέπεις...
Πες της την επομενη φορά που θα σε δει...
Πες της κάτι από μένα, ναι?
πες της : " Το ξέρω,τώρα".
Κι άναψε όλα τ'αστρα σου....
Να δεις... Που εκείνη...Πιο πολύ  θα φέγγει!