Ρητορίες

Τόσα πρόσωπα...

Περνάνε από μπροστά μου...

Λυπημένα, χαρούμενα, φοβισμένα, αγέρωχα...

Τόσοι άνθρωποι...

Φτωχοί,πλούσιοι,υγιείς,άρρωστοι...

Τόσες ζωές... 

Τόσες διαφορετικές αναμνήσεις!!!

Κ όμως τόσο ξένοι μεταξύ τους!

Περίεργο πλάσμα που είμαστε εμείς οι άνθρωποι!

Μπορούμε να μεταμορφωθούμε σε ότι ακριβώς επιθυμούμε!

Αρκεί να το σκεφτούμε και να το ονομάσουμε άποψη!

Να το μετατρέψουμε σε καραμέλα έτσι ώστε ο κόσμος να μπορέσει να το φάει!

Να του το πουλήσουμε!

Αυτό άλλωστε δεν κάνουμε όλοι μας?

Άλλοι πουλάνε τον εαυτό τους για χρήματα...

Άλλοι για αγάπη...

Άλλοι για εκδίκηση...

Άλλοι για ένα όνειρο...

Ένα σκοπό!!!

Άλλοι πάλι ακόμα δεν τον έχουν βρει ή δημιουργήσει,

πως θα μπορούσαν να τον πουλήσουν?

Χιλιάδες καταστάσεις, αποφάσεις, ερμηνείες,συναισθήματα,βιώματα...

Ποιος άραγε είναι ικανός να ξεχωρίσει τι είναι αληθινό και τι όχι...

Την αλήθεια απ' το ψέμα...

Την προσμονή από την λησμονιά...

Ποιος μέσα σε όλο αυτό, έχει την δύναμη να μου πει..

Να μου πιάσει το χέρι και να μου πει

"Εγώ είμαι αυτός ο άνθρωπος που περίμενες...

Αυτός που για χάρη του έκανες όλο αυτό το ταξίδι για να με βρεις...

Κοίτα με!

Εδώ είμαι!

Και να είναι εκεί σάρκα και οστά μπροστά μου!

Για μένα!

Μόνο για μένα!

Και να μου επιτρέψει να είμαι εκεί για εκείνον...

Μόνο για αυτόν!

Ένας άνθρωπος...

Ανάμεσα στους τόσους...

Μόνο ένας!!!

Να με πάρει μια αγκαλιά τόσο δυνατή που να πάρει κάθε μου κομμάτι...

Και να το ενώσει!!!

Να μου ανοίξει την πόρτα και να με καλωσορίσει στο όνειρο...

Όχι να μου την κλείσει κατάμουτρα επειδή... Άργησα!

Κουράστηκα να βλέπω πόρτες κλειστές...

Και μένα να προσπαθώ...

Να ματώνω για να τις ανοίξω!!!

Θέλω να βλέπω όνειρα!

Και να γίνω ένα μαζί τους!

Να τα ζήσω...

Όχι να τα ονειρεύομαι!

Δεν θέλω να πουλήσω τον εαυτό μου!!!

Ούτε να τον αγοράσω!

Τον δημιούργησα...

και αυτό μου αρκεί...

Για να βρω την δύναμη να συνεχίσω...

Περιμένοντας την απάντηση μου!

Ξέρω ότι κάποτε θα έρθει...

Μου το χρωστάει η ζωή στο φινάλε.