Kαι τι έμεινε τελικά?
τίποτα...
Ποιος έμεινε???
Κανείς..!
Έτσι όμως πάνε τα πράγματα.
Αυτή είναι η ροή της πραγματικότητας!
Τι με έκανε να πιστέψω το αντίθετο???
Άλλωστε εγώ δεν ήξερα τίποτα από όλα αυτά πριν γνωρίσω, εσένα...
Δεν είχα ακούσει για αγάπη πριν μου μιλήσεις γι' αυτήν...
Δεν ήξερα ότι είχα καρδιά μέχρι να την κάνεις να χτυπήσει!!!
Δεν με ένοιαζε κανείς και τίποτα...
Ίσως γι'αυτό να τους ένοιαξα τόσο..!
Εμένα με ένοιαζε μόνο, το πως θα καλύψω ένα ατελείωτο υπερτιμημένο εγώ...
Ένα εγώ που πρόβαλα...
Για να μην μπορέσει ποτέ κανείς να δει το εγώ μου!
Κι έτσι...
Δημιούργησα έναν χαρακτήρα που θα είναι ικανός να αντέχει σε κάθε σενάριο!!!
Χωρίς να ξεθωριάζει...
Έναν ήρωα που θα κερδίζει κάθε μάχη!
Χωρίς να λαβώνεται!!!
Είχα μάθει να το κάνω!
Έτσι είχα μάθει!
Να είμαι όποιος θέλω και όπου θέλω να είμαι!
Να μην έχω περιορισμούς στα όνειρα μου!
Να μην βάζω αδιέξοδα στους δρόμους μου...
Τα εμπόδια άλλωστε ήταν υπεραρκετά από μόνα τους...
Δεν μου χρειάζονταν άλλα!
Κι ήμουν καλά!
Μέχρι που είδα εσένα!
Και η μορφή σου στοίχειωσε κάθε μου κύτταρο!
Μιλάω σε σένα!
Σε σένα...
Στην γυναίκα που γνώρισα κάποτε...
κι όμως πλέον ένα γύναιο κατέχει την μορφή σου!
Σου μοιάζει τόσο...
Όμως δεν είσαι εσύ...
Άραγε που χάθηκες??
Ή μάλλον...
Υπήρξες ποτε?
Εσύ...
που για χάρη σου δημιουργήθηκα!!!
Υπήρξες?
Πριν από σένα είχα τα προβλήματα μου, όπως όλοι μας...
Αλλά ήξερα με τι είχα να κάνω...
Μπορούσα να τα διαχειριστώ!
Εσένα όμως ποτέ!
Ήσουν τόσο ξεχωριστή για μένα...
Γιατί μέσα από τα μάτια σου έβλεπα εμένα!
Όχι αυτό που αντιπροσώπευα
Αλλά όλα αυτά που αντιπροσώπευαν εμένα!
Γι'αυτό και ένοιωσα, για σένα, τόσα συναισθήματα!
Γι' αυτό και έδωσα τόσες ευκαιρίες!
Γι'αυτό έκανα τόσα λάθη...
Για να μάθω από αυτά!
Χωρίς παθήματα δεν υπάρχουν μαθήματα!
Γι'αυτό αφέθηκα...
Όχι μόνο σε σένα, αλλά και σε μένα!
Είδα όλα όσα μπορώ να γίνω...
Και μπορούσα μόνο μαζί σου!
Ίσως ο τρόπος που με κοίταζες...
Λες και έβλεπες το ηλιοβασίλεμα μέσα στα μάτια μου...
Η σκέψη σου μου κρατούσε συντροφιά κι έκανε όλο τον υπόλοιπο κόσμο,
να χάνεται μέσα στην σιγή!!!
Χάρη σε σένα έγινα αυτός που ήθελα να είμαι...
Κι όμως εξαιτίας σου θυμήθηκα ποιος έμαθα να είμαι!
Πως έφτασα ως εδω όμως?
Πως έχασα, τόσο, τον έλεγχο??
Απ'το πρέπει ως το θέλω...
και πίσω στο πρέπει
Πόση απόσταση διανύσαμε..?
Πως τα φερε έτσι ο χρόνος...
Έμεινα όμως!
Για πρώτη φορά στην ζωή μου, έμεινα κάπου!
Μπορεί όλη μου η ύπαρξη να αποτελείται από χιλιάδες αλλαγές!
Αλλά είχα κάπου να ανήκω!
Κάτι να πιστεύω!
Αυτό που ένιωθα δεν μεταβαλλόταν όσες αλλαγές κι αν ερχόντουσαν!
Τώρα αλήθεια, υπάρχει έστω και κάτι να θυμίζει την μαγεία που κάποτε
ξεχείλιζε από μέσα μου???
Κανείς και τίποτα!
Μόνο ένα ξεθωριασμένο εγώ που δεν έμαθα ποτέ μου να ελέγχω!
Γιατί όταν χάθηκες,έσβησε η φωτιά μέσα μου!
Με αντιμετώπισες σύμφωνα με αυτά που ήμουν κάποτε!
Κι όχι με αυτά που γινόμουν μαζί σου!
Κάθε μέρα που ξημέρωνε!
Σάρκα και οστά!
Εκεί δίπλα σου..!
Κι όχι σ'ένα όνειρο κάπου στην χώρα του ποτέ!
Με βύθισες όμως στην τρέλα σου
και θυσίασες κάθε μου προσπάθεια στον βωμό της ζήλιας σου!!!
Συναισθήματα που δεν μου χρειαζόντουσαν!
Δεν τα χα μάθει ποτέ οπότε,
γιατί να τα πάρω εξ αρχής?
Αφού δεν άντεχες...
Σκέψου..!
Γιατί με προκάλεσες?
Γιατί με κυνήγησες??
Το μόνο που ήθελα ήταν να με αφήσεις να σε αγαπάω εγώ!
Γιατί είχα δύναμη να αγαπάω και για τους δύό μας...
Μέχρι που ρούφηξες και την τελευταία μου σταγόνα!
Κι άδειασα..!
Γι' αυτό όταν ποτέ σου με νιώσεις όπως πρέπει κι όχι όπως σε βολεύει,
Θέλω να κλεισεις τα μάτια σου και να αναρωτηθείς!!!
Γι'αυτήν την δύναμη που νιώθεις τώρα μέσα σου...
Άξιζε τέτοια θυσία???
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου