Δεν με νοιαζει τι μέρα είναι σήμερα...
Τι ώρα...Ποιος μήνας...Ποιος νοιαζεται...
Δεν με νοιαζουν αυτά που μου λες...
Ναι μίλησε μου... Ούτως η άλλως δεν σε ακούω.
Μίλησε μου για τον γκόμενο ή την γκόμενα, που σε παράτησε η θες να ρίξεις!
Μίλα μου για διακοπές, σολάριουμ, βόλτες σε ακρογιαλιές και φωτιές ντυμένες με μουσική...
Μίλησε μου για τα κάστρα στην άμμο...
Έχεις φτιάξει ποτέ σου?
Ναι...Να σου πω κάτι?
Δεν με νοιάζει.
Δεν με νοιάζει η ανιαρή υποφερτή ζωή σου.
Δεν αλλάζει κάτι στην δική μου.
Μίλα μου για δουλειά.
Για το πόσα κάνεις ή δεν κάνεις.
Για το πως νιώθεις.
Μίλησε μου...
Δικαίωμα σου.
Δεν με νοιάζει.
Τι θέλετε όλοι απο μένα?
Αφήστε με ήσυχο....
Τόσοι ψίθυροι πίσω από την πλάτη μου και νομίζατε, δεν θα άκουγα?
Έκανα πως δεν έβλεπα, πως δεν άκουγα, πως δεν με πειράζει.
Παρέβλεπα τόσα πολλά...
Κι έγιναν τόσα πολλά..
Που πλέον..
Δεν με νοιάζει.
Τόσα ψέμματα σπαρμένα για αλήθειες.
Ένας κόσμος ψευδαισθήσεων...
Ένα χάος...
Δεν θέλω κανέναν.
Δεν ζητάω τίποτα...
Μόνο την ησυχία μου...
Μπας και κάποτε ησυχάσω...
Δεν μισώ κανέναν, δεν αγαπάω κανέναν.
Δεν με νοιάζει κανένας και τίποτα.
Συνεχίστε τις ζωές σας...
Άλλωστε δεν σας ένοιαξα, πραγματικά, ποτέ...
Η απουσία μου δεν άλλαξε κάτι στην ζωή σας...
Έτσι δεν είναι???
Απλά είχαμε την τιμή να συμπορευθούμε κάποια στιγμή...
Αυτό.
Έτσι είναι η ζωή και την αποδέχομαι.
Σκληρή...Άσχημη...Απροσπέλαστη...Άθλια!
Γι'αυτό κρίνετε με όσο γουστάρετε.
Δεν θα χατε ποτέ το σθένος και την αντοχή να περπατήσετε στα παπούτσια μου...
Πόσο μαλλον στα βήματα μου...
Να δείτε για μια στιγμή μέσα από τα μάτια μου.
Δεν μπορεί κανείς...
Γι'αυτό μίλησε μου λίγο για το κακό που σου συμβαίνει...
Ξέρεις κάτι?
Δεν με νοιάζει...
Και ξέρεις γιατί???
Γιατί ποτέ δεν έμαθες για το δικό μου!
Τι ώρα...Ποιος μήνας...Ποιος νοιαζεται...
Δεν με νοιαζουν αυτά που μου λες...
Ναι μίλησε μου... Ούτως η άλλως δεν σε ακούω.
Μίλησε μου για τον γκόμενο ή την γκόμενα, που σε παράτησε η θες να ρίξεις!
Μίλα μου για διακοπές, σολάριουμ, βόλτες σε ακρογιαλιές και φωτιές ντυμένες με μουσική...
Μίλησε μου για τα κάστρα στην άμμο...
Έχεις φτιάξει ποτέ σου?
Ναι...Να σου πω κάτι?
Δεν με νοιάζει.
Δεν με νοιάζει η ανιαρή υποφερτή ζωή σου.
Δεν αλλάζει κάτι στην δική μου.
Μίλα μου για δουλειά.
Για το πόσα κάνεις ή δεν κάνεις.
Για το πως νιώθεις.
Μίλησε μου...
Δικαίωμα σου.
Δεν με νοιάζει.
Τι θέλετε όλοι απο μένα?
Αφήστε με ήσυχο....
Τόσοι ψίθυροι πίσω από την πλάτη μου και νομίζατε, δεν θα άκουγα?
Έκανα πως δεν έβλεπα, πως δεν άκουγα, πως δεν με πειράζει.
Παρέβλεπα τόσα πολλά...
Κι έγιναν τόσα πολλά..
Που πλέον..
Δεν με νοιάζει.
Τόσα ψέμματα σπαρμένα για αλήθειες.
Ένας κόσμος ψευδαισθήσεων...
Ένα χάος...
Δεν θέλω κανέναν.
Δεν ζητάω τίποτα...
Μόνο την ησυχία μου...
Μπας και κάποτε ησυχάσω...
Δεν μισώ κανέναν, δεν αγαπάω κανέναν.
Δεν με νοιάζει κανένας και τίποτα.
Συνεχίστε τις ζωές σας...
Άλλωστε δεν σας ένοιαξα, πραγματικά, ποτέ...
Η απουσία μου δεν άλλαξε κάτι στην ζωή σας...
Έτσι δεν είναι???
Απλά είχαμε την τιμή να συμπορευθούμε κάποια στιγμή...
Αυτό.
Έτσι είναι η ζωή και την αποδέχομαι.
Σκληρή...Άσχημη...Απροσπέλαστη...Άθλια!
Γι'αυτό κρίνετε με όσο γουστάρετε.
Δεν θα χατε ποτέ το σθένος και την αντοχή να περπατήσετε στα παπούτσια μου...
Πόσο μαλλον στα βήματα μου...
Να δείτε για μια στιγμή μέσα από τα μάτια μου.
Δεν μπορεί κανείς...
Γι'αυτό μίλησε μου λίγο για το κακό που σου συμβαίνει...
Ξέρεις κάτι?
Δεν με νοιάζει...
Και ξέρεις γιατί???
Γιατί ποτέ δεν έμαθες για το δικό μου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου