Ποιος έδωσε την εξουσία στον άνθρωπο και συμπεριφέρεται έτσι....
Στον πλανήτη...
Στα ζώα...
Ακόμα και στο ίδιο του το είδος!
Με τι κριτήρια επιλέγεται ο δείκτης ευφυίας ή οι ικανότητες ενός ανθρώπου για να ενταχθεί στο σύνολο της εκάστοτε κοινωνίας?
Δεν το χωράει ο νους μου πόση ψευτιά και πόση υποκρισία πρέπει να υπομείνεις ή να δώσεις για να "προοδεύσεις".
Αλήθεια αυτό είναι ΠΡΟΟΔΟΣ?
Το να έχουν να λένε, ότι έχεις μια αξιοπρεπή σταθερή δουλειά...
Ότι έχεις ένα όνομα, μια οικογένεια...
Ενώ εσύ ξέρεις την σαπίλα που κρύβει όλη αυτή η αφρόκρεμα...
Ενώ αυτή η δουλειά σε φθείρει ως προσωπικότητα...
Ενώ αυτό το όνομα δεν σου ανήκει...
Ενώ από αυτήν την οικογένεια έχουν μείνει μόνο ένα μάτσο κόκαλα.
Προοδεύεις???
Γλείφοντας κώλους για να ανέβεις, βρίσκοντας στην συνέχεια άλλους κώλους πιο μεγάλους, να γλείψεις και να πρέπει να ζητιανεύεις αυτά που σου αναλογούν???
Αυτά για τα οποία μοχθείς καθημερινά?
Κι αφού αυτοί δεν ξέρουν...
και λένε...
Εσύ που ξέρεις...
πως το αντέχεις?
Πως κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και τον λες επιτυχημένο?
Πως λες κάτι τέτοιο...
Πως συνεχίζεις να διαιωνίζεις αυτού του είδους, το είδος!
Γιατί το επιτρέπεις στον εαυτό σου???
Γιατί τον υποδουλώνεις...
Μόνος σου....
Άσε τους άλλους.
Ξέχνα τους άλλους...
Οι άλλοι είναι πολλοί...
Εσύ μονάχα ένας...
Περικλείομαι από άτομα άβουλα χωρίς προσωπικότητα,
που σκύβουν το κεφάλι και έρπονται...
Ανθρωπόμορφα γλοιώδη ερπετά
Που πουλάνε κάθε στάλα μπέσας και τσίπας που έχουν,
για να ανέβουν μια σκάλα πιο ψηλά...
Έχουν δει όμως σε τι σκάλα ανεβαίνουν???
Ζώα έτοιμα για σφαγή...
Ή έτοιμα να σε σφάξουν!
ΒΑΡΕΘΗΚΑ!
Βαρέθηκα να είναι περήφανοι για μένα άνθρωποι που ντρέπομαι να πω ότι τους γνωρίζω!
Βαρέθηκα να δίνω όλο μου τον εαυτό και όταν έρθει η στιγμή και τον χάσω
(γιατί, δυστυχώς, άνθρωποι είμαστε)..
Την στιγμή που περιμένω να δω ένα χέρι...
Το μόνο που βλέπω είναι γυρισμένες πλάτες!!!
Βαρέθηκα να κάνω υπομονή, όταν για μένα δεν έκανε ποτέ κανείς.
Να δείχνω κατανόηση, όταν δεν υπάρχει κανείς...
έστω να προσπαθήσει να με καταλάβει!!!
Να καταβάλει μια μικρή προσπάθεια για μένα...
Την στιγμή που εγώ έχω ήδη πραγματοποιήσει όλες μου τις προσπάθειες...
Κουράστηκα...
Αλλά δεν θα σταματήσω...
Ποτέ δεν θα σταματήσω επειδή με κούρασε ή κουράστηκα από την προσπάθεια...
Θα σταματήσω μονάχα όταν αυτή μου την προσπάθεια...
Την ολοκληρώσω!
Όταν δημιουργήσω μια οικογένεια και μπορώ να πω στον γιο..
Στην κόρη μου....
Να τους κοιτάξω με όλη μου την ειλικρίνεια μέσα στα μάτια και να τους πω
ΔΕΝ υποδουλώθηκα...
Δεν έσκυψα το κεφάλι!
Δεν έχω μυρίσει το κατρουλιό από καμιά ποδιά,
ούτε ξέρω πως είναι να φιλάς τα πόδια κάποιου.
Έχω άποψη...Κρίση...
Δεν χάνομαι απλά σε μια κρίση,
χαραμίζοντας τις απόψεις μου!
Έχω επιλογές.
Επιλογές που ξέρω πως να υπερασπίζομαι,
γιατί ξέρω ποιος είμαι...
Τι θέλω...
Και πως να το αποκτήσω!.
Μπορεί να μην έχω πολλά!
ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΧΩ ΑΡΚΕΤΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΤΑΛΑΜΠΑΔΕΥΣΩ!
Κουράστηκα να είμαι η βιτρίνα που θέλουν!
Κουράστηκα να με κρίνουν χωρίς να με έχουν γνωρίσει...
Κι ακόμα περισσότερο...
Κουράστηκα να γνωρίζω καινούρια πρόσωπα...
Καταστάσεις..
Συγκυρίες...
Που δεν χρειάζομαι...
Αυτό που χρειάζομαι είναι αποχή...
Σε αυτήν την εποχή που δεν μου ταιριάζει...
Ζήστε στον κόσμο σας!
Δικαίωμα σας...
Δικαίωμα μου κι εμένα να ζω στον δικό μου!
Κρίνετε με που κάνω τρέλες...
Που είμαι όπως είμαι..
Που συμπεριφέρομαι όπως συμπεριφέρομαι!
Που ζω αυτά που φοβάστε ακόμα και να ονειρευτείτε!
ΚΡΙΝΕΤΕ ΜΕ!
Που δεν το βάζω κάτω...
Που ακόμα κι όταν βρίσκομαι στο πάτωμα να ματώνω,
βρίσκω την δύναμη να σηκώνομαι ξανά.
Δεν ντρέπομαι που κλαίω...
Είμαι ευτυχισμένος που έχω το προνόμιο να μην κλαίγομαι!
Ξέρω πια είναι τα όρια μου και κάθε μέρα τα ξεπερνάω...
Μέχρι να φτάσω στο έπακρο.
Μέχρι ο ήλιος να πάψει να ανατέλλει!
Εγώ γι'αυτά θα μιλάω.
Αυτά θα λέω κι ας κουράζουν!
Γιατί κάθε βράδυ...
Όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι μου..
Μακρυά από όλους και από όλα!
Είμαι καλά!
Έχω την συνείδηση μου καθαρή.
Δεν με κυνηγάει καμία ερινύα...
Κανένας φόβος!
ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!
Όχι γιατί άλλαξα κάτι...
Αλλά γιατι απλά έμαθα να απέχω από ότι με φθείρει!
Όταν βγάλω και το τελευταίο αγκάθι που μου μένει...
Τότε θα μπορέσω να κλείσω τα μάτια μου και να νιώσω επιτέλους...
Γαλήνη!
Μέχρι τότε!
Θα απέχω!
Κι ας μην έχω...
Όλα όσα έχω την δύναμη να έχω...
Μου φτάνουν όλα όσα ήδη έχω!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου