περίπloco

Ξέρεις πως είναι να κλείνεις τα μάτια και να είναι όλα εκεί..

Στιγμές ...

 Αναμνήσεις...

   Γυρίσματα...

    Αγαπημένα

     Πρόσωπα...

      Ατέρμονες

       Ώρες!!!

Μια φωνή από τον υπόκοσμο μου σιγοψιθυρίζει στο αυτί μια γνώριμη μελωδία....

Όσο όμως κι αν προσπαθώ να την ακούσω...

Χάνεται μέσα στην βουή....

Κλείνω τα μάτια μου...

Και είναι όλα εκεί...

Όλα...

Εκτός από μένα...

Μου είχαν πει,

  Ότι δεν μπορεί να

    Υπάρξει μία στιγμή

Λύπης, άμα πρώτα δεν 

  Έχει προηγηθεί

    Ιερός όρκος ευτυχίας.

     Πόσο αντέχεις???

       Εσύ μονάχα γνωρίζεις την όψη της

        Ιώδες σκιάς που γεμίζει τα σωθικά 

         Σου..!

Δίνω το παρών...

Χωρίς να ελπίζω σε ένα...

Μόνο σε μένα...

Που έχασα κάθε ελπίδα!