Τι μπορεί να κρύβει ένα λάθος άραγε...

Τα τελευταία χρόνια πέρασα πολλά σκαμπανεβάσματα...

Κι όλα αυτά με οδήγησαν στο να αναθεωρήσω κάποια πράγματα...

Σκέψεις, λεξεις, πραξεις, θέλω/Δεν θέλω, Πρέπει.

Κάποτε μάτωσα και προσπάθησα να πάρω όσα μου άξιζαν,

Και το είχα καταφέρει...

Μέχρι και την στιγμή, που πέταξα το τελευταίο από όλα όσα πήρα!

Δεν είχα δικαίωμα να γκρινιάξω ούτε για ένα δευτερόλεπτο.

Κι όμως, μέχρι που πληγώθηκα κι όλας!

Επέτρεψα να μου συμβεί και αυτό.

Είχα τα πάντα...

Κι ήταν Η επιλογή μου να μείνω στο τίποτα.

Ήμουν άξιος της Μοίρας μου.

Και ασπάστηκα κάθε συνέπεια.

Μέχρι που μπούχτισα.

Ακριβώς αυτή η λέξη εκφράζει, Το πως νιώθω ...

Μπούχτισμα!

Για ποιο λόγο να φοβάμαι να φτιάξω εμένα...?

Και να φτιάχνω τους άλλους και να μένω πίσω...?

Τι κατάφερα τόσο καιρό???

Τίποτα.

Κι εγώ έμαθα στα πάντα!

Να έχω τα πάντα.

Να παίρνω τα πάντα.

Να μου δίνουν τα πάντα.

Να κερδίζω πάντα.

Τι δουλειά είχα εγώ στο Τίποτα, εξ αρχης!

Όλη αυτή η δύναμη που ανάβλυζε η αύρα μου...

Που είχε χαθεί...?

Που είχα χαθει, άραγε...

Κι όμως...

Είμαι ακόμα εδώ...

Δραπέτευσα από την φυλακή μου

και είμαι πάλι ελεύθερος...

Και το καλύτερο είναι, ότι το νιώθω κι όλας...

Κι αφού ημιτελής, είχα πολλά...

Τώρα που επιτέλους θα τελειοποιηθώ...

Αδημονώ για όλα όσα έρθουν.

Είμαι έτοιμος.

Τώρα ναι.

Επιτέλους είμαι.

Όχι άλλα πρόχειρα...

Ήρθε ο καιρός να γράψω την ιστορία μου...

Με καινούρια πένα!

      Καινούριες σελίδες!

Καινούριο πλάνο.

   Κενουριος Εγώ............