Κολαζ

Οταν ο ανθρωπος που επελεξες για ανθρωπο σου σε προδωσει, τοτε ενα αισθημα προδοσιας ξεχυλιζει απο μεσα σου και επεκτεινεται και στους αλλους ανθρωπους που προσπαθουν να ερθουν κοντα σου.
Οταν για χρονια ειχες μια φωνη να σε διαστρεβλωνει και να σου υπενθυμιζει καθε λεπτο, ολα τα αρνητικα σου...
Οταν δυο ματια επεβλεπαν και εκριναν καθε σου κινηση....
Οταν η αγκαλια που περιμενες να γινει καταφυγιο, εγινε φυλακη...
Πως μπορεις να λες οτι το ξεπερασες...
Ετσι απλα...
Δεν μπορεις...
Οχι ακομα τουλαχιστον.
Εκανες ενα βημα φιλε μου.
Σιγα σιγα....
Μη βιαζεσαι.
Μπορει να ποναει τωρα....
Μπορει να μην ξερεις γιατι συμβαινει αυτο η γιατι νιωθεις ετσι οπως νιωθεις...
Ετσι ειναι ομως.
Αλλαζουν οι ανθρωποι και μαζι τους αλλαζουν και τα συναισθηματα.
Μην προσπαθησεις να καταλαβεις.
Δεν θα καταφερεις τιποτα.
Σταματα απλως να το διαιωνιζεις.
Μερικοι ανθρωποι ειναι τοσο ψευτικοι οσο κι ο αντικατοπτρισμος τους στον καθρεφτη.
Κι εσυ χαραμιζεις τα δακρυα σου γι αυτους?
Πονας?
Για ποιον λογο?
Αν ηταν αυτοι που πιστευες δεν θα σε πονουσαν εξ αρχης.
Δεν θαβσε πληγωναν...
Δεν θα σε προδιδαν.
Τωρα τα ιδια χερια που σε χτυπουσαν θα χαιδευουν αλλο σωμα...
Τα ματια που αδιαφορουσαν για σενα θα ανοιγουν διαπλατα, μπροστα σε αλλα βλεμματα.
Το στομα που σου ξερναγε φαρμακι θα χαριζει τα πιο γλυκα φιλια του σε αλλα χειλη.
Ετσι ειναι η ζωη.
Πως τολμησες να σκεφτεις κατι διαφορετικο???
Μπογια ησουν που περασε....
Δεν ησουν τιποτα αλλο για κεινη...
Την μια που τοσο υπερασπιστικες.
Τωρα?
Που ειναι τωρα?
Αλλου ειναι μικρε.
Οχι εδω.
Ποτε δεν ηταν.
Μην κανεις το λαθος αυτην την φορα.
Θα περασει...
Κι ο πονος κι η προδοσια κι η υποκρισια...
Ολα...
Αρκει να κανεις λιγη υπομονη.
Γιατι τα καλυτερα μπορει να ερχονται με χελωνα...
Απο την κινα...
Κουτση...
Αλλα ερχονται...
Μην το ξεχνας αυτο.
Απλα αυτη τη φορα...
Οταν ερθουν...
Φροντισε να σαι εκει.
Να μην κρυφτεις παλι απλα και μονο απο ντροπη.
Δεν ντραπηκες ποτε σου.
Μην επιτρεπεις αλλο να νιωθεις οσα σε γεμισαν, ανθρωποι που το μονο που ηθελαν ηταν να σε δουν γονατιστο...
Δειξ τους ποσο αντεχεις.
Για μια ακομα φορα...
Βγαλτα απο μεσα σου...
Φτιαξε ενα κολαζ με αυτα και κορνιζαρε το στον τοιχο σου....
Ακομα κι αν δεν ξερεις που πηγαινεις...
Θα ξερεις σιγουρα που δεν πρεπει να ξαναγυρισεις.
Ηρεμησε φιλε μου.
Καθε φορα που θα το ξεχνας...
Εδω θα ειμαι να στο υπενθυμιζω.