Τέλος...Πάντων! (R.I.P)

Καρδιά μου τρελή κι αλλοπαρμένη,

Το είδες???

Τουλάχιστον τώρα...

Κατάλαβες???

Σε άκουσα αυτή τη φορά...

Μου ζήτησες  να το κάνω...Για σένα...

Και το έκανα!

Αψήφησα όλα όσα εκπαιδεύτηκα να κάνω...

Σταμάτησα να λειτουργώ με τον τόπο που είχα μάθει...

Όλα όσα ήξερα ότι θα με αποπροσανατολίσουν... Τους επέτρεψα να το κάνουν.

Κι άντεξα... Μέχρι τέλους.

Γιατί αυτό καρδιά μου, είναι το Τέλος.

Σε υπερασπίστηκα όσο μπορούσα...

Ένιωθα τους χτύπους σου και μοιραζόμουν τον πόνο σου...

Παρέμεινα σιωπηλός... 

Μπας και καταφέρεις να δεις την πραγματικότητα...

Όχι την αλήθεια.

 Την σκληρή...Ψυχρή πραγματικότητα.

Τόσα σημάδια και δεν είδες ούτε ένα!

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να σου δείξω λίγο πως γίνεται...

Μην ξεχνάς...Σου φώναζα....

"ΠΡΟΣΕΧΕ ΠΟΥ ΠΑΤΑΣ...ΕΧΕΙ ΣΠΑΣΜΕΝΑ... ΘΑ ΚΟΠΕΙΣ!"

Μου πες θα τα μαζέψεις...

Τώρα που κόπηκες.

Τι Κατάλαβες?

Τι περίμενες???

Αλήθεια πες μου τι , πραγματικά, περίμενες.

Άν απλά με άκουγες...

Όλα θα ταν αλλιώς.

Τόσα χρόνια επιβιώναμε μια χαρά...

Μέχρι που σε έπιασε η μούρλα να αναλάβεις τα ηνία.

Λες και ξέρεις από ευθύνες.

Πάλι εγώ θα μαζέψω τα σπασμένα.

Πάλι εγώ θα πρέπει να σκεφτώ πως θα διορθώσουμε τα λάθη.

Πως θα αναγνωρίσουμε τα σωστά.

Πως θα καταφέρουμε, πάλι να ορθοποδήσουμε.

Πάλι εγώ...

Και πάλι.....

Και πάλι.....

Και πάλι....

Και πάλι...

Πάλι..

Πάλι.

Δεν κουράστηκες?

Δεν ήταν τίποτα.

Δεν άξιζε τίποτα.

Δεν έμεινε τίποτα.

Αρκεί να το πιστέψεις.

Αρκεί να το δεις.

Πόσο πιο ξεκάθαρο???

Ξεκόλλα!

Δεν ήταν αυτή.

Tην ευκαιρία σου την πήρες

Δεν έχεις λόγο να ξαναμιλήσεις

Απο δώ και μπρος...

Μιλάω εγώ.-