Ευγνωμονώ όσους με πόνεσαν διότι αποτέλεσαν ένα μικρό λιθαράκι στην αφύπνιση μου...Μακάρι ο πόνος μου να καταφέρει να αφυπνίσει κι εσένα άγνωστε αναγνώστη μου...Εσένα, που δεν με ξέρεις κι όμως με γνωρίζεις περισσότερο απ'οσους μπορώ να αναγνωρίσω πλέον...Ίσως γιατί εγώ...Να είμαι εσυ... και το αντίστροφο...Λέξεις γεμάτες "συναισθύματα" δημιούργησαν αυτήν την συλλογία. Μια γέφυρα ανάμεσα στον κόσμο μου...και τον δικό τους..!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
κοιτάζω τον ουρανό....κι είσαι εκεί.
Δεν λεω ότι μου έλειψες... Απλά τα μάτια μου πεθύμησαν το βλέμμα των δικών σου. Δεν λεω ότι σε σκέφτομαι... Απλά το μυαλό μου χαραζει την ...
-
Μετράω τις μέρες μέχρι να τελειώσει όλο αυτό το μαρτύριο που επέλεξα να ασπαστω και να κάνω μέρος της καθημερινότητας μου. Πρώτη φορά στην ζ...
-
Μη Μ'αφήνεις άλλο, να χάνομαι... Δεν είμαι μόνο αυτό... Έχω τόσα, ακόμα, να δώσω... Ξέρουμε και οι δυο ότι μπορώ να το κάνω......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου